Etje


Uji i Ftohtë, Tepelenë

Labëri

Nga Fatmir Terziu


Rëra ndizet. Ndjesia rrëshqet në brendësi. E hollë,

hapësira tendoset si një najlon i tejdukshëm

rrethina shtrin trupin,

si një grua trupëmbël duke bërë dush,

kodrat, kofshët e tyre ëmbël të gjelbëruara,

nën lëkurën qelibar të dritës,

zhvasin damarët blu në të bardhë,

kurbat e ujta shfletojnë fjalorët pa kapakë,

kërkojnë të mësojnë ritmin e gjuhëve të brinjëve,

deri në bregun matanë,

ndoshta më shumë,

ku një zhytës i vetmuar rrëshqet

dhe lufton me dallgët shkumë.


Një sqimë e kaltër bredh

hepohet nga krahët e saj,

drita e hënës shkëlqen në majë,

flokët i ka të kremta

disa kilometra e gjatë, fytyrë e fshehur nën larushi,