top of page

ÇDO FOSHNJË KA NINULLËN E VET


ÇDO FOSHNJË KA NINULLËN E VET.

Fatmir Terziu


Kur nisa të bëlbëzoj

hapa gojën të puthja qiellin

mbushur me yje të ndezur, të harlisur,

gjeta një zog dykrenor dhe fluturova bashkë

të gjeja këngën e tij.


Çdo foshnjë ka ninullën e vet.

Atë kohë fluturoja të kaloja retë

bardhë e zi që shtrydheshin mbi qytet

e poshtë syve bëheshin lumë

ishin tret

kisha frikë të zgjohesha nga ai gjumë.


Trupi im ishte një refren

pa korrin e tij

bërtita

nga gjumi më feksi në sy,

si drita,

gjyshja e qetë,

ajo më këndonte ninulla,

çdo foshnjë ka ninullën e vet.


SHTYLLA E SHTËPISË


Kur bota lëviz e s'pushon

duke zgjuar lumenjtë

deh dy detet me ngjyrën e qiellit.


Unë jam një ngulmë e kësaj jete,

në venat e ujit.


Unë jam rrënja nga fara e fisit

që kam gëlltitur

kripë nga rrudhat e gjyshit.


Unë jam një auditor që përhapet

ku luhen trashëgimitë

dhe fatet.


Unë jam kundër

rrufeve që zgjojnë foshnjat,

duke shkulur hekur nga thinjat

bashkë nga kohërat.


Ku mund

të gjindem?


TREND


Nuk ka shenja fjalësh. Stilet

zhvishen nga kostumi i natës në ëndrrën time,

ëndrra ku shoh të pikturojnë mitet

pikturën më intime.


Trupi gjysmë i dorëzuar në kanavacin gri

gjuha, goja, gishtat,

ngritje-uljet e shpinës,

livallet e shtrira,

te shkëmbi rrotullues i dëshirës.


Përqafimi zhvendoset në një përqafim tjetër,

trëndafili çel,

gjinjtë që imitojnë perlën

e nga sytë ajo pikturë s'më del.


Në mes të natës bëhen pikturat më të mira

edhe pse pikturohen me shekuj

për to nuk ka shenja fjalësh, s'ka ekspozita.


Nuk ka shenja fjalësh… Tempuj

ku përsëritet vetëm e shenjta e shenjtë

tek sytë,

buka është ngrënë,

mjalti mjafton, me verën dhe qershitë.



FRAGMENT NË DËSHPËRIM


Mirëmëngjes, gjiton, … gjitonja ime!

Ai, ktheu sytë nga ajo dhe ma ktheu: qenke gdhirë mirë…

…ej, a do të bjerë shi në arën time?


Mirëmëngjes, o i nderuar fermer!

Ai m'u përgjigj: e paske marë rrugën si erë…

… nuk e di a kemi ne këtu, më ndonjë vlerë?


Mirëmëngjes, o i papërtuar druvar!

Ai m'u përgjigj: jemi bërë gomarë, kjo kohë duhet vrarë…

…kur do të na hiqet nga kurrizi ky samar?


Mirëmëngjes, o shkrimtar, …a poet!

Ai m'u përgjigj: nuk e sheh, ende jam duke fjet…

… pse kompjuteri nuk më ka zgjuar, me mua nuk flet?


Mirëmëngjes, o i panjohuri bashkëudhëtar!

Ai m'u përgjigj: Oh, paçim këmbën e mbarë…

… për ku je nisur kështu vallë?


Mirëmëngjes, o i dashuruar!

Ai m'u përgjigj: ende nuk jemi puthur…

… pse kam mbetur në Facebook duke u lutur?


Unë bëra timen, i përshëndeta thuajse të gjithë

askush nuk ma ktheu me të njëjtën monedhë,

që na shëtit të gjithëve përtej gjeografisë,

askush nuk më tha pse monedha na ka hedh kaq serbes,

aty ku askush nuk të kupton „Mirëmëngjes!?“


Pastaj dëgjova me një vesh lypësin e rrugës:

Çfarë lloj idiotësh janë këta njerëz të shtypur?

Monedhat e tyre përditë po gërmojnë varrin e gjuhës

dhe plagën e monedhës të gjithë e kanë gëlltitur,

ndërsa ikin, largohen vazhdojnë në dëshpërimin e udhës…

41 views0 comments

Comments


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page