Urime nxënësja Suada Bokçiu

LEXO NE ANGLISHT- READ IN ENGLISH

Në prag të 7 Marsit, festës së mësuesit dhe dijes, një lajm i bukur vjen nga gjimnazi Gjimnazi “Skënderbeu”, Krumë, duke ndriçuar jo vetëm muret e shkollës, por edhe zemrat e një fisi të tërë, nxënësja Suada Bokçiu ka nderuar emrin e saj dhe të familjes me përkushtim, kulturë dhe përfaqësim dinjitoz. E vlerësuar me certifikatë nga Ministria e Arsimit dhe Sportit për angazhimin dhe pjesëmarrjen si deputete në legjislaturën e III-të (2023–2025) të Parlamenti i Nxënësve të Shqipërisë, Suada ka dëshmuar se zëri i të rinjve kur ngrihet me përgjegjësi, bëhet zë shprese për të ardhmen. Ajo nuk është thjesht një nxënëse e dalluar në mësime; ajo është një shembull qytetarie, disipline dhe vizioni.

Në një kohë kur shpesh flitet për sfida, Suada na kujton se forca e vërtetë lind nga përkushtimi i përditshëm: nga respekti për mësuesin, nga dashuria për dijen, nga guximi për të përfaqësuar bashkëmoshatarët me dinjitet. Të jesh deputete e nxënësve do të thotë të dëgjosh, të kuptosh dhe të mbrosh interesat e të tjerëve. Dhe ajo e ka bërë këtë me maturi që tejkalon moshën. Sa domethënëse është edhe fotografia ku ajo pozon me certifikatën në dorë, në sfond dallohet harta e Shqipërisë Etnike, flamuri Kombëtar kuqezi dhe ai i Bashkimit Evropian, si dhe fotografia e heroinës shqiptare Shote Galica. Një kompozim simbolesh që flet më shumë se fjalët, rrënjët, identiteti, përkatësia dhe aspirata evropiane në një kornizë të vetme. Një sfond i ngjashëm, si në Londër, tek restoranti „Illyrian Grill House“ i xhaxhallarëve të saj, ku po ashtu qëndrojnë krenare e njëjta hartë dhe flamujt, dëshmon se atdheu jeton kudo ku jeton shqiptari. Është një urë simbolike mes Krumës dhe Londrës, mes bankës së shkollës dhe sipërmarrjes në emigracion, mes brezave që nuk harrojnë dhe brezit që po rritet me vetëdije të qartë për identitetin.

Ky është një gëzim që shkon përtej bankave të shkollës. Është krenari për prindërit, për mësuesit, për Krumën, por edhe për kushërinjtë dhe xhaxhallarët e saj në emigracion, në Mbretërinë e Bashkuar, me mbiemrin Bokçiu. Në çdo arritje të Suadës, ata gjejnë një copëz atdheu, një dëshmi se rrënjët mbeten të forta edhe kur degët shtrihen larg. Emigracioni nuk është largim nga identiteti; është zgjerim i tij. Dhe suksesi i një vajze në Shqipëri bëhet frymëzim për çdo të ri shqiptar, kudo që jeton. Historia e Suada Bokçiut është një thirrje e qartë: investoni tek arsimi, besoni tek të rinjtë, mbështesni zërin e tyre. Sepse aty ku një nxënëse ngrihet me dinjitet, ngrihet një brez i tërë. Le të jetë ky shembull një dritë për të gjithë nxënësit në Shqipëri dhe për familjet shqiptare në diasporë: rrënjët ushqehen me dije, ndërsa krenaria ndërtohet me punë dhe karakter. Dhe kur këto bashkohen, mbiemri bëhet emblemë nderi.