Sakip Cami: Buqetë lulegjaku

Buqetë lulegjaku

 (Poezi kushtuar ushtarakëve dëshmorë) 

 Nga Sakip Cami

 1. Sefedin Tomçinit (Aviatorit dëshmor që ra për të shpëtuar qytetin e Lushnjës) 

 Ti atë ditë kishe ditëlindjen 

Të përcolli Zana me dritë në sy 

Ti e përshëndete me dorën lart 

Do të vij e dashur, do të vij.

 Ti atë ditë kishe fluturim 

Dhe Zana ndjente një gulç në kraharor 

Fluturimi për ty ishte rutinë 

Por vajzat e vogla qanin në kor. 

 Do të vijë babi, do të vijë 

Do të vijë për mua dhe për ju 

Do të fluturojë për Shqipërinë

Në mbrëmje do të jetë këtu 

 O Sefe, të thërrisnin shokët 

Dhe ti buzëqeshje si askush si ti

Se dashurinë për njerëzit 

E kishe në gen, e mbaje në sy. 

 Fluturove mbi Lushnje, mbi Adriatik 

Mbi tokën arbërore që e dashuroje 

Defekti i mallkuar ndodhi me vërtik 

Ndaj qytetin dhe njerëzit ti do ti mbroje 

 Do ti mbroje duke sakrifikuar 

Jetën tënde duke bërë sublim 

Jetën e doje, jetën e mbrojte 

Në të fundit, tëndin fluturim. 

 Dhe mbete në qiell, në përjetësi 

Toka arbërore të mori në gji 

Që Ti të prehesh pranë nënës 

Nënës në madhe Shqipëri. 

 2. Majorit dëshmor Klodian Tanushi

 (Që ra në krye të detyrës në një mision ushtarak të NATO-s) 

 Ti u rrite me kapelën e babait mbi krye

 U rrite me kangët e trimërisë 

U rrite rrëzë Korabit dhe buzë Drinit 

Gjëmimet e tyre, pjesë e historisë. 

 Kur kthehej babai nga shërbimii

 “ O babi, babi Basri’ 

Pse u vonove kaq shumë ? 

Pse vjen kaq rrallë në shtëpi ? 

 Në prehrin e babait kërkonte shpjegim Ç’kuptim të shenjtë kishte detyra 

Pa ditur se dhe ai një ditë me gëzim 

Do të shkonte ku do ta thirrte detyra 

 Major babai, major i biri 

Renditur në ushtri si zinxhiri 

Basriu luftonte mos shkelej kufiri 

Klodiani në NATO më i miri. 

 Eh, ndryshuan kohët, por jo shqiptaria 

Majori shqiptar Klodian Tanushi 

Në kuadër të NATO-s u nis me detyrë 

Në krye të grupit detyrën e përmbushi. 

 Misioni ishte i vështirë 

Fusha e minuar sa më s’ka 

Duke çminuar, fshehur një minë 

I mori jetën, por jo shqiptarinë. 

 Jo vetën Shqipëria, por dhe Letonia 

Të mbajnë në zemër, s’të harrojnë kurrë 

Ti derdhe gjakun për një botë më të mirë 

Nënat të mbështollën me flamur. 

 Prehu pranë Nënës Shqipëri 

Prehu ti, dëshmor i Atdheut

Emrin tënd mban një shkollë 

Emrin tënd s’e harron Mëmëdheu. 

 3. Kapiten Floran Delia, ti do të rrosh sa Shqipëria

 (Kushtuar dëshmorëve të Atdheut, aviatorve Floran Delia dhe Donald Hoxha) 

 Fluturon shqipja mbi Korab 

Nuk asht shqipe, asht Florani 

Fluturon përmbi fshat 

 Fluturon ku e thërret vatani 

 Dalin nxënësit në oborr 

Fluturon Floran Delia 

Të gëzuar duart lart 

 Eja Flori, eja ke shpia 

 Nuk e joshi pasuria 

As stërlna dhe Anglia 

Kur thërret zëri i Atdheut 

Mbi të gjitha Shqipëria 

 Kapiteni Floran Delia 

Dhe togeri Donald Hoxha 

Ma të mirët aviatorë 

U besuan në mision. 

 Nuk i trembi vështirësia 

Nuk i trembi mali i thepisur 

Aksidenti i mallkuar 

 Ua ndërpreu rrugën e nisur 

 Mbahu Jahe, mbahu babë 

Mbahu nuse, mbahu nanë 

Mbahu ti o mor Korab 

Se Florani asht ngjit lart 

 Pranë tokës, pranë dheut 

Që u mëkoi si heronj 

Pranë bustit të Skënderbeut 

Ju u shpallët dëshmorë të Atdheut. 

 Kapiten Floran Delia 

Ti do të rrosh sa Shqipëria 

Kapiten Floran Selmani 

Ti do të rrosh sa Vatani 

 4. Dëshmorit Hilmi Hasan Alimani (1938-1958), Bllacë, Dibër 

 Rënë në krye të detyrës si ushtar kufitar në Qafën e Ali Çelës, Tropojë më 1958, ngriu në dëborë. 

 GURI I KUFITARIT 

 Është një vend në malin e Jezercës 

Ku shkëmbi është gërryer 

 në formën e ushtarit

Me automatik në dorë. 

 Është një vend në malin e Jezercës 

Ku kufitari ngriu një ditë janari 

në formën e këtij shkëmbi 

 Dhe nuk shkriu, por ndrit si qelibari 

 Është një vend në malin e Jezercës 

Ku kufitari ngriu një ditë janari 

Dhe nuk u shkri kurrë 

Njerzit i thonë: Guri i kufitarit 

 5. Shqiponjat dibrane

 (Dy pilotëve dibranë Sabri Toçi dhe Armando Gjoka që ranë në krye të deyrës më 29 mars 1980)

 Ajo ditë marsi me shi e stuhi 

Ju gjeti ju në fluturim, në qiell 

Për ju nuk kishte të ndalur 

Për ju kishte vetëm diell. 

 Sabri Toçi dhe Armand Gjoka 

Një nga dyshet aviatorë 

Fluturuan mbi Atdhe 

Porsi yje, si meteorë. 

 Armando lindur në Tiranë 

Kurrë s’harroi Okshtunin e tij 

Vinte shpesh me babanë 

Drejt Dibrës fluturim. 

 Sabri Toçi nga Maqellara 

Deri në palcë atdhetar 

 Më i miri aviator 

 Aviator i klasit të parë. 

 Në stërvitjen e vështirë 

Reaktivi nuk u bind 

Manovrim pas manovrimi 

Në përpjekje për shpëtim. 

 Për ta mbrojtur 

Shmangën qytetin 

Për të mos humbur 

Shmangën dhe detin. 

 Toka i mori në gjirin e saj 

Lotoi qielli i tmerruar 

Nënat hapën krahët 

 Për t’i përqafuar. 

 Dhe mbetët tek Nëna 

Ju përjetësisht 

Lartësohet kënga 

Hymn, madhërisht.