Vullnet Mato: NDARJE KOT SË KOTI

NDARJE KOT SË KOTI

Dikur në fillim martese,

të zëmëruar, kot së koti

laga nusen me pikëla vese,

kërkoi ndarje me pikëla loti.

Ndamë ç’kishte shtëpia,

ajo veshjet e qëndisje çasti,

unë veshjet e radion ‘’Iliria’’

çarçafët ia lamë shtratit.

Nusja fjeti në shtëpi reje,

unë në mullar kashte,

ajo si në gjoks nëneje,

unë, si në prehër vashe.

Nga ëndrrat, kur u zgjuam

ishim në të njëjtin shtrat.

Gati sa nuk u përqafuam,

por nuk na la i koti inat...

Zemërimi na tha në vesh:

mua: Mos i fol nuses i pari!

Asaj: Mos i fol burrit që qesh!

Më pas mes nesh plasi gazi.

U puthëm shtrirë në shtrat,

nusja me sy të përqarë,

unë me dëshirë të zjarrtë,

ngjizëm fëmijën e parë...