VIJOJ TË NDRIÇOJ PERSONA TË NDRIÇUAR ….




Xhevit Dërmishi

“PËR SULOVËN TRIME DHE VËRÇËN PLAKË “

“ I buzëqesh mikut para se brenda të hyjë,

bereqeti shtohet dhe sofra mbushet plotë.

Jo, nuk është tek sofra bereqeti i tij,

Por tek fytyra plotë nur që e priti sot.”

VIJOJ TË NDRIÇOJ PERSONA TË NDRIÇUAR ….


I tillë ka qënë KASEM PËRFUNDI ; një person i ndriçuar , një realitet konkret , një realitet i prekshëm dhe i kristalizuar mes njerëzish të moshave të ndryshme , duke biseduar lirshëm , plotë gjallëri e dinjitet , plot humor e kulturë me një gjuhë të pasur , të pastër dhe me dialekt tipik të trevës së Grabovës e Shënepremtes së lashtë.

Ta kishte ënda të bisedoje me këtë njeri. Më pëlqente kur fliste për vlerat gramshiote. Për Sulovën , për Vërçën , për Tomorricën !

Ai përbën për nga vlerat njerëzore dhe mesazhet e urtësisë që përcjellë në brezat e rinjë një majë mali ,ku mund të qëmtosh të shkuarën dhe të ardhmen e kohës së tij.

Të tilla vlera e bëjnë të plotë figurën e këtij njeriu dhe qytetari të thjeshtë .Unë në këto shënime të shkurtëra nuk eci në këtë rrugë ; pasi ajo është e gjatë dhe do kohë e mund.

Shkak për këto shënime u bë një libërth me poezi me autorësinë e tij i titulluar “ZURA SHOK NJË GUSHAKUQ “.


Si çdo njeri tjetër që e ka njohur përsëmiri Kasem Përfundin edhe unë mbeta i befasuar nga mënyra që kishte zgjedhur ky njeri për të “ rrëfyer “ pjesë të historisë së tij njerëzore nëpërmjet poezisë.

Një rrugë tejet e vështirë. Rrugë të tilla kërkojnë që edhe truri të jetë zemër.

Diku kam lexuar se “… asnjë atdhe nuk mund të ekzistojë pa poezinë e popullit. Poezia nuk është asgjë më tepër se kristali në të cilin mund të pasqyrojë veten një kombësi ; ajo është burimi që nxjerrë në sipërfaqe origjinalen e vërtetë në shpirtin e popullit … “ .

Më duket se një shënim i tillë i shkon mjaft për shtat si dedikim krijimtarisë së Kasem Përfundit.

Ai kërkon të përcjellë për brezat e sotëm dhe ata që vijnë nëpërmjet vjershave pa “strofën e strukturuar shkencërisht” mesazhe poetike të përvojës dhe të ruajtjes së identitetit.

Ai e ka kthyer poezinë në një porosi , në një këshillë , në një mësim historik të çdo brezi , në një biografi dhe autobiografi të bëmave të tij dhe të çdo breznie .

Në këtë arë pjellore të Kasem Përfundit , të cilën e hipotekon në këtë libër , gjejmë edhe farë edhe kallinjë nga çdo brez e nga çdo kohë që në substancë është njeriu ashtu sikurse dëshiron ai.

Poezia e tij është një dëshmi kuptimplote e vlerave më të mira gramshiote , patriotike dhe kjo duket më së miri kur ravijëzon poetikisht vlerat e Hamit Dollanit , Mahmud Xhelilit , Asllan Shahinit , Tare Sadikut , Bahri Xhelilit , Shahin Çerçiz Përfundit etj. Nëpërmjet disa poezive ai kërkon ta portretizojë Gramshin si një trevë të plotë me të gjitha krahinat në unitet ; dhe kjo duket tek “Sulova dhe Sulovari “ ; “Vërça me male “ dhe “Grabova ime “ .

Po veçojë prej tyre :

……..Kur e bëri burri një mik