VËSHTIRËSITË JETËSORE NË KRAHINËN E BYTYQIT-TROPOJË


Tahir BEZHANI

R e p o r t a zh

Krahina e Bytyqit, veriut i Shqipërisë, jeton me brengat e kohës. Kjo trevë virtyt krenarie e ka bujarinë e fisnikërinë dhe madhështinë historike


VËSHTIRËSITË JETËSORE NË KRAHINËN E BYTYQIT-TROPOJË .


(Pa rrugë e të izoluar, braktisje e rinisë, emigrimi i popullsisë, plagë që dhëmbin shumë....)






Një pamje e lagjes Hajdarmataj -Zogaj



E hënë pasdite e datës 04 tetor 2021, ditë me diell vjeshte, e këndshme, joshëse për syrin e dashuruar në natyrën e bukur. Dielli i asaj pasdite iu kishte veshur shpateve të atyre bokave të thata. Fijet e barit tregonin thatësinë marramendëse të verës që sapo iku. Xixëllima e shkëmbinjve dëshmonte se në thellësitë këtyre shpatijeve, fshehët xehja e kromit, pasuri e pashtershme të këtyre trojeve historike.

Kishin kaluar afër pesë vite që nuk i kisha vizituar dajët në Zogaj të Bytyqit-Tropojë. Malli më rrahte gjoksin etshëm që disa kohë, herë-herë, më dilnin edhe lotët. Shkoja me shpesh në Zogaj, ishte më bukur, shtëpitë guzhmonin nga zhurmë fëmijësh me lojërat e tyre, rinia dukej gjithnjë në lëvizje, shkollë-shtëpi. Odave të asaj lagje me lakime të gjata, dëgjohej kënga e çiftelia, jehonë shpirti e zemre. Sytë treteshin atyre bokave të thata ku malloheshin tufat e deleve bardhoke, të zhdjergura nga Sulbica e Doberdoli, bjeshkët më të preferuara në trojet shqiptare.



Shtëpi e pabanuar, banorë të emigruar





Tani, vërejta se nuk ishte ajo bukuri si më parë, shtëpia e toka pa rini nuk e kanë frymëmarrjen e shëndetshme, duket e zbrazët. Pleqtë i “han” vetmia në heshtje. Anglia, Franca, Gjermania e Amerika, kishin “përpi” gjithë rininë, ëmbëlsirën e jetës dhe shpresat e trojeve tona. Falë kohës, telefonat celularë “shuajnë” mallin, por jo ofshamat e përmallshme...