VËRVATËT E BABATIT



    (poemth)

    1. Burra të mënçur fshati ynë kishte,

    Në kohërat e para, plot zakone e mënçuri,

    I dëgjuar me bujari e pasuri ishte,

    Në krahinë e më gjërë, në Jug e në Veri.

    ~~~

    Që në Kurvelesh e Lumë të Vlorës,

    Të mençurit e fshatit ishin të nderuar,

    Veçoheshin me krenari me gishtat e dorës,

    Të zotët e kuvendit dhe fjalës së shtruar.

    ~~~

    Por rrallë të mënçurit lenë trashëgimtarë,

    Se nga dolen ca emra të çuditshëm : Komunistë, marksistë,

    Se kush e solli, e mbolli këtë dreq farë,

    Komuniste sakatë,bajmakë, por shumë sadistë.

    ~~~

    Kur lindën ishin pis te zinj,

    Nga lëkura dhe shpirti s'kishin të sharë,

    U bënë nëpërka, u bënë gjarpërinj,

    Të të gjitha të këqijave, specialiste, ustallarë.

    ~~~

    Dollën në krye në parti e në pushtet,

    Dy detyra me shumë rëndësi,

    Lehnin sokakëve për ibret,për ibret,

    Vetëm për kryetarë grave s'patën mundësi!

    ~~~

    Janë cmirëzinj dhe kastllinj për të tjerë,

    Të cacarosen të hidhen rreth grykës,

    Kashte e byk kanë nxjerrë ngaherë,

    Nga mëngjezi e në të errur të ditës.

    ~~~

    Duhen syrgjynosur nga stuhitë e rërës,

    Këta të paudhë me damkën e karkaleve,

    Në Ballëcjap e në Përrua të Vërës,

    Në pellgjet e llumrat e Moçaleve.

    2. Në kohën e shkuar këta koqe kandarësh

    Rojet e natës përforconin si të deleguar,

    Nëpër stalla derrash,lopësh e gomarësh,

    Se ishin të rracës, komunistë të besuar!

    ~~~

    Ish palc'e dimrit, << i troqosur>> prej gjumit,

    Afër mëngjesit për kontroll gjoja dilnin,

    Rretheve e arave te Lumit,

    Të tjerë bëheshin si <<ata>> dhe shollët u vidhnin.

    ~~~

    Këta çakej lehnin ditë e natë,

    Çakej nga goja, nga sytë e dhëmbët,- ujqër,

    Më keq se ato të ndyrat gratë,

    Fytyra të ndyra,jargavaçë, ckulluqër.

    ~~~

    Këta u llastuan nga Nënole e Papulë,

    Nga Babo e Toto,nga gjyshër u llastuan,

    Këta brumbuj të zez, këta Grivulë,

    Të nëntëdhjet e nëndat dhe qindin popullit i punuan.

    ~~~

    Hakja qe një plakë që bënte magjira,

    Trëmbte fëmijët kur i vinte në gjumë,

    Me shejtanë, me dreqër me perëndira,

    Dhe humbisnim në ëndrrat që na vinin lumë.

    ~~~

    Na dilnin në gjumë shejtanët, nga Babati,

    Mbulonim kokën, na zinte tmerri,

    Babati, një mal i mallkuar i një fshati,

    Na qe bërë i frikshëm dhe i zi si Ferri!

    ~~~

    Na grinë, o vëlla, shejtanët e Babatit,

    Babati i zi,përballë fshatit të Tatezatit,

    Hamshorët e pelave, të pelave të vërvatit...

    Ideal Serjani

    Mentor Serjani

    52 views

    Shkrimet e fundit