VËRTET E VËRTETA ËSHTË NJËPOR "BABALËT(¹)" KUNDËR SAJ JANË SHUMË -II


Fahri Dahri

II

b)Tronditja e së vërtetës brenda familjes

Le të shëputemi nga këto aspekte për tu ndalur edhe tek e verteta e marëdhënieve brenda familjeve.

Me nisjen e këtij shekulli, filluan të bien tek-tuk disa këmbana ndryshe nga ato të dëgjuarat e zakonshme. Filluan të mbijnë disa “këpurdha” të hijshme dhe tërheqëse. Mendimi tërësor ishte se një epokë e re po fillonte me shpresë se do shoqërohej me ndryshime thelbësore në të mirë të shoqërisë tonë.

Kësaj shoqërie etnike, mbi të cilën gjatë dymijë vjeçarit të erës sonë, i kanë kaluar po thuaj të gjitha mbrapshtitë e sjelljeve të të tjerëve, grabitje territoresh, vrasje dhe dëbime masive të banorëve nga trojet e veta, gjenocide, persekutime, poshtërime. Akte veprimi këto të pashoqe, të cilat janë kryer nëpërmjet mashtrimeve, gënjeshtrave dhe shpifjeve të pandërprera të përdorura kundër  “një të vërtete”, të së vërtetës së qenies të etnisë pellazgo-ilire, të gjuhës së vetme, të pa shoqe që ka rrjedhur nga burimi i mënçurisë pellazge.

Shoqëria etnike që kemi trashëguar, arriti t’u qendrojë fort, nuk u asimilua, sepse u mbështet fuqimisht tek përcaktimi i etnisë sipas gjuhës, territorit, traditave, zakoneve; nuk u nënështrua në asnjë rast pushtuesave të huaj as politikisht, as ekonomikisht, as fetarisht, por diti të manovrojë me zgjuarsi herë nëpër male, herë me përballje, herë duke venë në veprim kripto-besimet, të gjitha këto në shërbim të ruajtjes së identitetit dhe ja doli mbanë. Sot është një shoqëri që lakmohet për karakteret e saj që dallohen dhe shquhen pa vështirësi nga popuujt e tjerë.

Krahas këtyre tipareve të domosdoshme për tu përballur me sulmet e ashpra deri në çdukjen e etnisë sonë, rol të pazëvëndësueshëm ka luajtur të “mbërthyerit” fort dhe pa ekuivok tek qeliza bazë e shoqërisë “Familja”. Vlerësimi, respekti, nderimi ndaj familjes, e ndërlidhur me gjuhën, territorin, kanë qenë dhe janë shtyllat e hekurta të pacënueshmërisë së identitetit, janë vetë siguria për vazhdueshmërinë e prejardhjes sonë të shumëzilepsjes e cila i shtyn të tjerët drejt vrasjes të së mirës, të veçantës, të paarritshmes prej tyre.

Por gjatë këtyre tre dekadave, tek-tuket e këmbanave rezultojnë se janë shumuar, po ashtu dhe këpurdhat që filluan të mbinin, tashmë nga shtrydhja nxjerin helm, i cili përhapet me shumë dëshirë dhe me pasion nga disa të ashtuquajturit pronarë e moderatorë të mediave, të subjekteve ekonomike, kompanive, pjesërisht deri edhe në institucionet shtetërore, tek të cilët ka zënë vend mendimi dhe veprimi se gjithçka, përfshi moralin, artin, arsimin, drejtësinë, familjen, etj, duhet trajtuar me konceptin e mallit, i cili shitet dhe blihet me para sipas çmimit. Të konceptuarit në këtë mënyrë ka dhënë dhe po jep goditje të rënda edhe tek familja, e cila, sipas realitetit aktual, e ka kaluar fazën e tronditjes dhe po merr zhvillim faza e venitjes, shpërbërjes, dukuri të shpeshta që vrehen përditë me divorcet, uljen e numurit të martesave me celebrimë, vrasjet brenda çifteve etj. dhe lënie përparësi bashkë jetesës, lidhjeve jashtë martesore, lidhjet e çifteve të përkohshme në vartësi të "më jep para të të jap si mall-virgjërinë". Të tjera raste njihen pranimet e lidhjeve në çifte me vendosje kushtesh edhe kur nuk arrihen me të ardhurat nga punët normale, apo mundësitë reale.

Çifte bashkëshortore, edhe me kohë mbi 20 vjeçare, me fëmijë të rritur, nën presionin, trysnitë dhe frymëzimet e mjeteve propagandistike me shumë bollëk, të shpërndara me lehtësi dhe aspak përgjegjësi morale, etike, apo dhe ligjore, që na "dhurohen" nga interneti, televizionet, mediat online apo të printuara, emisionet televizive me tema zhvillimi pa limite, shfaqje humoristike me banalitete gjoja gajasëse e mjaft të tjera, japin ndikime drejt degjenerimit dhe mbi të gjitha arrijnë të vlerësohet jo moralja, menefregizmi idiot që shkon deri në mëndjemadhësi, e mendojnë se me të vepruarit kështu u jepet e drejta të krenohen se fitojnë statusin e “njeriut të civilizuar”.

Një pjesë të mirë të shoqërisë sonë e ka pushtuar thënia e kahershme e popullit “Shih rrushi rrushin e piqu” mbas së cilës po vrapojnë djem e vajza, prej të cilëve pesha specifike anon tek te rinjtë e të rejat që janë pjesë e dyndjeve dhe lëvizjeve demografike nderurbane të pas vitit nëntëdhjetë, tek të cilët ishte krijuar boshllëk në njohjen dhe zhvillimin ekonomiko-scial. Në këtë grupim të rinjësh dhe të rejash përfshihen edhe çifte bashkëshortësh si ata që kanë vite emigrimi të martuar dhe ata që lidhin martesa të qëllimshme për të përfituar shtetësi apo leje qendrimi jashtë vendit.

Të neveritshme, të pakuptimta dhe të dëmshme për shoqërinë janë ndarjet bashkëshortore me pretendimet “dua të jem e/i lirë sepse tashmë jam franceze, italiane, spanjolle etj”. Kërkojnë shkëputje nga përgjegjësitë familjare pa u qederosur (shqetësuar) për fëmijët e tyre, për prinderit, rrethin familjar, rrethin e krushqive dhe atë shoqëror.

Në statusin e këtij studimi, e ndjej shpirtërisht të lëshoj pyetjen:

- Ç'farë përfitojnë këta individë, qofshin meshkuj apo fema të pushtetshëm ose jo? Dhe përgjigjja është se:

- Ata përfitojnë pasuri, ofiqe, por humbasin familjen, respektin dhe të qënurit njerëz, gjë që nuk i preokupon sepse e kanë humbur realitetin, të vërtetën!

Jetojmë në këtë epokë, që duam apo nuk duam, jemi përfshirë, ose jemi të pushtuar nga paudhësitë e mësipërme. “Epidemia” e së keqes ka rënë dhe ka zënë vend tek ne, bile me një komoditet që na habit me konceptimin e tingujve acarues të këmbanave, të cilat tashmë nuk bien tek-tuk, por janë shndërruar në një shumëllojshmëri tingujsh konkuruese me orkestrat më të dëgjuara klasike.

Nuk prirem nga alarmet dhe dhënie informacionesh të pavërteta, as nga mos venia në qendër të vemendjes të informacioneve të vërteta, të cilat si njera dhe tjetra, ose të dyja bashkë duhen kapur si fenomene të shfaqura, që janë në veprim dhe duke u mbështetur fort në disa parime që i trashëgojmë, të mundësojmë me veprime konkrete për të përmirësuar kualitetin e jetesës që nga vetvetja, familja, shoqëria dhe sistemi i drejtimit të shoqërisë në tërësi.

Të gjithë e dimë dhe kemi dëgjuar shprehjen e popullit që “çdo e mirë apo e keqe” së pari lind, merr fomë dhe zhvillohet tek vetvetja.

- Nëse çdo njeri arrin të kuptojë dhe të ndajë të mirën nga e keqja dhe anasjelltas, pa dyshim arrihet suksesi i dëshiruar dhe me çlirimin e secilit individ nga paudhësitë e të gjitha llojeve, arrihet shpëtimi në tërësi i shoqërisë.