U SHUA NJË LUFTËTAR I SHQIPTARIZMIT



Kadri Tarelli shkruan:

U SHUA NJË LUFTËTAR I SHQIPTARIZMIT

Studiuesi Nuri Dragoj

Me gazetari dhe studiuesin Nuri Dragoj jam njohur vite më parë, rreth 17-18 vjet të shkuara, në mjediset e redaksisë së gazetës “Mësuesi”, kur unë, një herë në javë, apo një herë në dy javë, çoja shkrimet e mia, (me disketa), si forma më moderne e atyre kohëve. Ishte Viron Kona, at’herë redaktor i gazetës, i cili pasi regjistronte shkrimin në kompjuter, me ftonte për kafe, në një lokal të vogël në oborrin e pasmë të Ministrisë së Arsimit në Tiranë.

Nuk e di si e kanë përjetuar të tjerët, por çuditërisht shumë rrallë mund të mbeteshim vetëm në tavolinë, pasi miq, shokë, gazetarë dhe shkrues artikujsh, mes tyre, si puna ime, shumë mësues e drejtorë shkollash, që pasi përshëndeteshim uleshin dhe fillonin bisedën, madje edhe pa u prezantuar, duke menduar se kishim të njëjtin problem: Gazetën.

Në një nga këto dit, rastisi që u njoha me Nuri Dragoj dhe që atëherë u bëmë shokë dhe miq të mirë. Aso kohe ai ishte kryeredaktor i gazetës “Republika”, ndaj shpesh më kërkonte shkrime të cilët i botonte menjëherë, duke më nxitur të gjej tema të ndryshme, jo vetëm probleme arsimore. Unë mjaftohesha t’i shprehja mirënjohje për kujdesin, që i pranonte në heshtje.

S’besoj se jam i vetmi që e them, se rastësia të njeh me dikë, ndërsa miqësia lidhet vetëm kur miku zgjidhet, pasi përputhen në kulturë, në marrëdhëniet njerëzore e shoqërore e sidomos në idetë, mendimet, madje edhe kundërshtitë. Më mjafton një shprehje e tij, për të përcaktuar edhe karakterin njerëzor të tij: “Dua njerëz që e përdorin gojën për të folur dhe jo për të kafshuar, që i përdorin buzët për të puthur dhe jo për të pështyrë”. Kjo ishte edhe arsyeja, që sa herë shkoja në Tiranë dhe takohesha me shkrimtarin Viron Kona, Prof Murat Gecaj, kritikun Sejdo Harka, shkrimtarin Bashkim Saliasi, gazetarin Fran Gjoka dhe Ibrahim Hajdarmataj, do t’i bënim thirrje në telefon edhe Nuriut, i cili na sajdiste në shumicën e herëve.

Më gjatë me të, kam ndenjur në dy raste, që i quaj fatlume dhe të magjishme, sepse nuk përsëritën më:

a. Korrik 2017. Me makinën e Nuriut që e ngiste vetë, u rehatuam edhe tre shokë: Viron Kona, Bashkim Saliasi dhe unë, që udhëtuam nga Tirana drejt qytetit Bajram Curri, me rastin e paraqitjes së librit “Thesari Kombëtar. 7-8”, botuar nga “Lidhja e Shkrimtarëve dhe Artistëve shqiptar “Papa Klementi XI. Albani”, që vepron në Suedi. Veprimtaria u organizua në mjediset e Muzeut Historik të qytetit, nga Klubi i Shkrimtarëve dhe Artistëve, të Tropojës, i drejtuar nga z. Lulzim Logu. Patëm një pritje tejet miqësore.

Këtë ngjarje që e pasqyrova në një shkrim me titull: ““Thesari kombëtar” vjen në Tropojë”, ku përmenda: “Të pranishmit e mirëpritën dhe vlerësuan vendimin që “Lidhja e Shkrimtarëve dhe Artistëve shqiptar “Papa klementi XI. Albani”, pranoi “Anëtar nderi”, studiuesin e njohur z. Nuri Dragoj dhe Profesorin e shkencave sociale z. Zydi Dervishi, të cilët iu bashkuan listës së gjatë të emrave të pranuar më parë, ku mes të tjerëve janë edhe Murat Gecaj e Viron Kona nga Tirana dhe Flora Dervishi nga Durrësi”.

b. Pak dit pas kësaj ngjarje të bukur, në mesgusht 2017, një tjetër udhëtim edhe më i këndshëm drejt qytetit të Mitrovicës, ku u pritëm nga nikoqirët z. Hysen Ibrahimi, kryetar i Lidhjes së shkrimtarëve dhe artistëve shqiptar “Papa Klementi XI-Albani”, Suedi dhe z. Bajram Muharremi-Bistrica, nënkryetar. Të dy bij Dardanie nga Drenica, banues në Suedi. Mes nesh ishte edhe Nuriu. U lumturuam, pasi përmbushëm një ëndërr, sepse asnjëri nga ne nuk e kishte parë këtë qytet shqiptar me shumë histori të trazuar. Këtë herë në timon ishte profesor Zydi Dervishi. Fjala u kënaqëm është shumë e vakët për të shprehur ndjesinë që përjetuam, jo vetëm nga mikpritja tradicionalë shqiptare. Këto i shprehëm edhe në fjalën tonë në TV. lokal “Mitrovica”, që u transmetua po atë mbrëmje nga gazetari Fazli Muharremi-Tali.


Plot kureshtje vizituam qytetin. E shkelëm dhe e kaluam edhe urën mbi lumin e Ibrit, që ndan në mes Mitrovicën dardane. Bëmë fotografi pranë shtatores së Isa Boletinit. Në të tilla raste të përfshin frymëzimi, ndaj shkrova:

“Mitrovicë e bukur, pse mbetesh e ndarë,

Veriu me serbë, jugu me shqiptarë?

Ibri shkon në mes, me këngën e vrarë,

Nuk e dimë ç’ thotë, kur tërhiqet zvarrë!”. Kadri Tarelli. Libri: Koha në vargje”. Poezia: “Mitrovicë dardane! Largoji ato re!”.

Nuk kam ndërmend të shkruaj jetëshkrimin e mikut tona Nuri Dragoj. Po mjaftohem vetëm me pak fjalë, për t’i lënë vendin veprave dhe vlerësimet që i bëjnë autorë të ndryshëm, shkrimtarë, kritikë dhe historianë:

Nuriu, me një karrierë të gjatë si gazetar profesionist, ka filluar që me gazetën “Zëri i Popullit” dhe më pas në shumë organe shtypi. Ka qenë kryeredaktor i gazetës “Republika”, punonjës në Institutin e Historisë, kryeredaktor dhe botues i gazetës “Dëshnica”. Është autor i shumë librave të karakterit studimor-historikë, monografi personalitetesh të nderuar, si luftëtarë, dijetarë, atdhetarë e letrarë, etj, etj.

Më poshtë pa paraqes një listë prej botimeve të tij më kryesore:

“Lumo Pavari”, 2004

“Hajrulla Muhametaj”, 2005

“Dëshnica dhe Dëshnicarët (3 vëllime), 2005-2008

“Eshtra që akuzojnë”, 2006

“Trebeshina, një jetë para gjyqit”

“Shqiptarët dhe grekët”, 2009

“Familja Qerimi në sfidat e pentagramit”, 2010