TROKITJE PREJ FLAKËS QË MBETI ZGJUE NË PRAG LAMTUMIRE!


LEON LEKAJ


VËLLIMI POETIK “Stinët e andërrueme të kthimit”,[1]

PUNUAR NGA ARQILE V GJATA

Poeti L.Lekaj krijonë situata, të cilat dëshmojnë aftësinë e tij krijuese. Fantazia e tij sjell episode, situata, aksione, ngjarje artistike, që përmbajnë ide brënda tyre...

“-Jam mësue me vdes shpesh, bota ime!

-Si një çerdhe e zbrazun shehun n syrin e një zogu.

--Dertin e duarve e kam të bymyem prej baticash të vjetra.

-Zhytun n pigmente indiferentizmi dhe harresa fjalësh.

-Dhe si një rekuiem pushtuen atmosferën.

-I dashuruem me baraspeshën e sendeve.” Vargje marr nga nga ky vëllim poetik.

Vëllimi poetik zë fill me një poezi simbolike, ku shprehet mjaft bukur estetikisht fenomeni i IMAZH-it.

Në këto vargje autori mediton me veten e tij, për atë që ka përzemër.

Te poezia gjejmë dy personazhe...Vet Poeti dhe e Dashura e tij. Ata janë dy krijesa imagjinar..{por të besueshëm}.të një kohë të HARRUEME..

“IMAZH”

Kur të vij tek ti

më prit tek dera e harrueme

t’ shkarkoj yjet e lagësht

gjurmët e kuajve të erës

dhe rrugën e dritës...

Aty do djegim membra.nën e pritjes,

cipën e hollë biruese gjithkah

prej zanit të hapun brenda vedit.

Në orët e pendueme

heshtjen do ta varim në muzgun e mbramjes

e do rrokemi me fjalët qe s’mbrritën kurrë

deri në lodhje,

kur tretet gjumi në ag.

Ne të dy kem’,

ma shumë se një han’ , e dashtun,

e, asht mkat me hup dritën

që çel rrugn’ e shpirtit.[2]

Brenda kësaj poezije gjejmë një varg mbushur me jetë,

-prej zanit të hapun brenda vedit, që ka një kuptimi të gjërë, ku prej fjalëve-“prej zanit”, ndjejmë, shijojmë, kuptojmë, shpirt, jetë, frymë!

...Kështu krijohet vizioni, dëshira e poetit për të pasur më se një Hënë!

“ Ne të dy kem më shumë se një Hanë!”

Koha lëndo