TË KALUARËN NUK MUND TA PËRMIRËSOJMË-TË ARDHMËN MUND TA BËJMË TË NDRITUR


Hakif Bajrami

Rubrika: “Projeksioni i ardhmërisë



(Përkujtojmë sakrificën e DY ADEMAVE dhe mizorinë e okupatorit në Reçak: 15 I 1999-15 I 2021)

Përmendore-statu, meritojnë ata që kanë sakrifikuar për çlirimin e Kosovës. E ata si ushtarë të Skenderbeut, janë Dy ADEMAT, që duhet ta nderojnë kryeqytetin, po aq sa Kastrioti legjendar!

Nuk shkruaj për modalitete artistike, por shkruaj me fakte që ta ftojë trustin mendor shqiptar në rreshtimin e pesë faktorëve që të krijojë energji pozitive për ardhmëri të ndritur, për bashkim kombëtar. E kur e theksojmë ne shqiptarët fonemën BASHKIM, zakonisht mendojmë emocionalisht, se ishim dikur të bashkuar, ishim Arbanas, që do të thot se ishin ata që bënim ara për të prodhuar bukë, ose e përpunonim arin, më mirë se çdo kush në tokat e zbuluara. Le të transplantohet kjo fonemë në qëndrrim për t` u bashkuar, pa e rrezikuar lirinë e asnjë populli fqinjë. Pra, shqiptarët duhët të rreshtohën për bashkim, jo për invazion e as për supremaci mbi dike jashtë xhakut tonë, por për një realitet që duhet të ndodhë gjatë shekullit, që e filluam dhe tani jemi në dekadën e tretë. Pra vizioni i bashkimit, projekti kombëtar është në trurin tonë, madje i shkruar dhe i botuar e ai duhet të peshohet në projektin e shteteve shqiptare, në projektin e të gjithë shqiptarëve, sepse kjo kërkesë është kauzë sigurie shpirtërore dhe emocionale, e materializuar, në obligimin njerëzor. Por, kështu si jemi, në parti e tarafe “intelegjente”, krahinore, trevat shqiptare i kemi mbushë me neobajraktarë fisesh e mëhallash. Pra, vendin e bajraktarit e ka nxënë kryetari i partisë, i degës, i nëndegës partiake, që ngadal po krahinarizohën dhe është rrezik të na kthehen kohët e bajraktarit fisit, që ka fituar fron nga trashëgimia e jo nga dituria shkollore. Dhe, këta të fisit ri (partisë që ka një program ideologjik), gjithë ditën flasim për një transformim demokratik, e ndër “sofër” nuk lënë intrigë e zezonë pa thurë kundër njëri tjetrit, kundër “fisit” tjetër. Pra kemi përparuar shumë, fiset nuk po i harrojmë, por partitë po na robërojnë gati dyfish më tepër, sepse ato (partitë) po provojmë, t` i mjelim si lopën. E partinë e kemi bërë lopë, e tamlin e saj e kemi kthyer në ushqim fisnor, pra jo ushqim fiziologjik. Madje, kjo thurëje, e kuzhinës neobizantine neobajraktare, ka zënë shtat, në trojet tona, në diasporën tonë të shenjtë, edhe në bashkpunim me dhunuesit tradicional të shqiptarëve, po përçahemi dhe jemi bërë pikë e pesë, sa që as diktatura më e egër nuk do të na bashkon. E unë nuk i besoi asnjë iluzioni se dikush po na pengon, të paktën sot.

Pse mbijetuam gjatë sehkullit XIX dhe sidomos më 1918-1941 në Shqipërinë Kontinentale. Sepse Lidhja Shqiptare e Prizrenit i vuri kapak pleqërisë se Shqipëri do të ketë me çdo çmim; sepse nga Prespa e deri në Bihor e kishim (1918-19410 vetëm një parti-BASHKIMIN (që zyrtarisht quhej XHEMJET). E kjo parti edhe nga Klubi “Bashkimi” (1908) për t` u trasferuar në “SHQIPTARI” (1915), e për t` u rilindë më 17 XII 1919 në Shkupin shqiptar me emrin ilegal “BASHKIM” (Xhemjeti). Çka ka ndodhë në Shqipërinë Bregdetare dihet. Mbreti Ahmet Zogu, edhe pse sundoi me egërsi të pashoqe dhe në fund tradhtoi duke u larguar nga fati i populit, prap se pra bota e dinte se “Mbreti i të gjithë shqiptarëve është Ahmet Zogolli i Parë).

Duke e lexuar librin: “SHQIPTARI DINAK”, erdha deri te “informtata”, se shqiptarët paskan sundur gjatë historisë, deri me tash në 12 shtete. Edhe më konkretisht, edhe armiqët më të mëdhej që i kemi, nën “rrogoz”, na e pranojnë se: “Jemi populli më i lashtë i Ballkanit”. E disa idealista shkojnë edhe më largë dhe na quajnë: “më të vjetrit e Evropës”. E ne çka jemi sot, shtrohet pyetja. Së pari, nuk kemi më nevojë të hargjojmë energji dhe të arsyetohemi më duke thënë sa, na kanë lënë në prpambeturi dhe injorancë okupatorët. Ajo kohë ka ngja. Tash, kur në trojet tona etnike funksionojnë 15 univerzitete shtetërore, e po kaq apo më tepër private, çka jemi ne. Kujtë i ankohemi, kush na ka faj se na ka mbuluar fantazia se vetvetiu do të bashkohemi, e në anën tjetër arratisemi nga trevat tona me shpresë se do të bëhemi të pasur, duke larë piata nepër botë!!!.

Më nuk e kemi asnjë të drejtë ta lakojmë emrin prapambreturi në kuptimin akuzonjës për dike, sot. Nesër edhe më tepër jo. E pra ku jeni profesorë univerzitar, që sot zëri fare nuk u ndihet; ku jeni JU studnetë që jeni strukur dhe “luftoni” për nota, duke jetuar nepër pallate studentore dhe banesa luksoze. Zëri JUEJ, zëri i ZOTIT, që ia ka pasë dridhë themelet kartahurës Jugosllavi më: 1968; 1981-1997, disi është molegë, e nuk guxon të mekët, e të kthehët në një shkretirë dembelie dhe narcizmi ambivalent,duke u infektuar nga ‘bota’ teknologjike,sidomos nga interneti prosperonjës. Studentë të nderuar të kohës “moderene”, shumë pak po hargjoni energji për ndryshime, për ardhmëri, të cilën mund ta menaxhoni drejtë progresit, sepse energjia juaj është e pashterrëshme dhe plotë frymë patriotike. Rezervohuni e hargjoni kohë më pak për të kaluarën, të cilën nuk mund ta ndryshoni me asnjë akuzë apo urrejtëje. Ajo kohë ka ndodhë. Ejani mos t` i vejmë pikë të kaluarës, pra pa e harruar kurrë. Pra si futurista të startojmë në rrafshin: çka është e nevojëshme sot, çka është e domosdoshme nesër, çka është e pashmagëshme në vijim. Por jo, atë vijim ta lejojmë që të notojë sot për nesër, sepse shndërrohemi në gjenratë pa vizion. Pra, të jemi edhe ne popull evropian nën kontroll autokton, pa i harruar adetet dhe zakont tona, sidomos gjuhën tonë shumë të begatëshme, dhe, t` i takojmë familjës progresit, e mos të tallën me neve seicili që ngritet më herët, si thot populli. Pra t` i themi prapambeturisë MJAFTË ke mrizuar në trojet tona, me e pa fajin tonë.

Për ta arritur te progresi i duhur, mendoi se duhet zbërthyer, se çka është DEMOKRACIA e PËRKRYER, të cilën nuk mund ta ndërtojmë për një vit, me një kuadër, me një prijës, që disi prap po e fetishizojmë, që për dhjetë vejtë, apo ca dekada atij (prisit) i kemi bërë proskineza (përkulje sa është gjallë e pastaj në varr), e pastaj po aq kohë hargjojmë për ta zhbërë “proskinezën”. E edhe nëse nuk e bëjmë, atë po e bëjmë sepse me disa parti është më mirë, por të gjithë në një rreshtim tolerant, të na pret sopata në një vend, e ta nxierrim këtë komb nga liturgjia e lutjeve dhe ideologjive të mykura politikaneske, sespe mirëqenja nuk vjen nga qielli, por nga puna r dlirë. Pra, demokracisë, ashtu si e kuptoi i duhet: Liria, Siguria, dhe Prospertiteti. Nga ky pozicion,DEMOKRACIA sjell ivestim në lumturi dhe optimizëm për gjeneratat, gjithnjë me kujdes, nga poshtë lartë, dhe anasielltas, në nivel dialektik.

Mjaftë kemi hargjuar kohë në spjegimin e totalitarizmit që identifikohet me : represion, pasiguri dhe varfëri. Sikur këtë nivel të së kaluarës, e kemi identifikur me fonemën: Shefi i shtetit dhe Shefi i elektoratit, e mbi të gjithë është Shefi i partisë. E është e ditur, se totalitarizmin e kemi krijuar vet, duke investuar fetishizëm në shefin e partisë pa konkurencë dhe shefin e shtetit pa kurorë, dhe jo vetëm neve, por neve çdo shef shteti, pa kurorë, na janë bërë një palë njerëzish, që thonë se: na e ka nxënë frymën dhe na ka sunduar në emrin tonë, duke harruar se vet e kemi instaluar në trurin tonë, gati në rang të shpëtimtarit, pra të gjithë duhet të jemi shpëtimtrë të vetvetës dhe individit. Ata të djeshmit, dhe këta të sotmit, që janë një soj faraonësh, që sundojnë në emër të popullit, janë kah na riepin në emër të “elektoratit”, gjithëmonë si të paknaqur, e ata dhe këta, po paraqitën kinse po duam për ta ndëruar historinë, por nuk po na lejojnë opozitarët. Kësaj dokrre i thon hipokrizi. Duhet të thuhet e të kuptohet se përparimin sot po e ngulfatë: korrupsioni, nepotizmi, hajnia, spiunimi tek ata që “diktojnë”, sepse infektimi me kravata dhe modalitete rrobash, për t` u dukuar sa më fodull në kolltuk, janë thjesht një katrahurë që “shkelqen” mjerim. Madje, kur i vrenë ish nxënsit dhe ish studentët e deridjeshëm që vinin në ligjerata me nga një fletore të zdraluar, e tash lëvizin me përciellje dhe me vetura të blinduara, sepse të tillë i ka bërë partia, faraon, për një përdorim, disi fajin e kemi edhe vet sepse më shumë kemi hargjuar kohë duke “shitë” dituri