SOT KUR PO ZGJIDHET KUSH DUHET TË VDESË


Rexhep Shahu


Sot kur po zgjidhet kush duhet të vdesë

U bëra pikë loti në pendesë

Se pak jemi dashtë

Sa pak jemi dashtë!

Në spitale po zgjidhet kush duhet të vdesë

Vdekja në shumë vende po mbledh me fshesë

Ne bëjmë statistika sa vdesin në ditë nga makinat

Sa nga aeroplanat, sa nga droga e sida

E fshehim ato që vdesin nga mungesa e dashurisë,

Bota ka ra në gjunj me duar nga qielli

E lutet si asnjëherë për një shekull.

Sa pak jemi dashtë…

Sa pak jemi dashtë Zot dhe ti na ke falë

Na ke falë shumë kohë duke besuar se kemi me u dashtë më shumë

Një ditë kemi me fillue me u dashtë më shumë e me urrye më pak

Me shpërfillë më pak, me tallë tjetrin më pak

Me iu gjetë tjetrit më shumë.

Sa pak jemi dashtë,

Sa shumë kohë kemi vra pa dashuri

Sa kohë çuam dëm pa puthje, pa përqafime

Sa miliarda herë nuk i thamë njëri – tjetrit, të dua,

Natën e mirë, mirëmëngjes, a ke nevojë për mua, a je mirë

A të ndihmoj dot, a mund ta fshij lotin, a ke bukë në shtëpi…

Sa herë e shtymë të dobëtin dhe lëpimë të fortin

Sa herë nuk e dëgjuam tjetrin, sa herë duruam ta dëgjojmë deri në fund

Gjithmonë kërkuam pa menduar kurrë çfarë dhamë

Pa dhënë kurrë dashuri

Pa mbuluar netëve prindërit me batanije të ngrohtë

Pa puthë duar nëne, o Zot duar nëne

Pa përqafuar babanë që cilindo në jetë e lë jetim

Sa orë e mijëra orë mbajtëm mëri me vëlla e motër, heshtëm gjatë

Sa mijëra herë nuk u kuptuam e iu shmangëm njëri – tjetrit

Duke ia lëshuar vendin heshtjes e urrejtjes

Duke u endë gjyqeve kundër vëllait a motrës

Që nga krijimi i botës

Sa pak jemi dashtë, o Zot sa pak!

Sot që po zgjidhet kush duhet të vdesë, unë po çmendem

Nga poshtërsia që kemi bërë – që nuk jemi dashtë

Që nuk i thamë çdo orë e çast njëri – tjetrit, të dua

Që nuk i thashë sa duhet e mjaftueshëm asaj, të dua

E as ajo nuk më tha mua

Ndaj sot po zgjidhet kush duhet të vdesë

Natyrisht që më të mirët zgjidhen të vdesin, si gjithmonë…

Sot që po zgjidhet kush duhet të vdesë

Nuk them se nuk kam frikë të vdes zemër

Po përjetoj tmerr që mund të zgjidhem të vdes

Që mund të zgjidhet të vdesë cilido që ka bërë 65 vjeç

Që është i vjetër a i sëmurë

Nuk është zgjedhje e zotit se cili duhet të vdesë

Është zgjedhje e urrejtjes, e shpërfilljes, e mërisë tonë

E mungesës së dashurisë.

Sot që po zgjidhet kush duhet të vdesë

Cili baba, cila nënë, motër, vëlla, duhet të vdesë

Jam ulë në udhë nga shkojnë fatet

Gjunjët me duar kam mbështjellë

Dhe me sy të përlotur kërkoj ndjesë

Ndjesë se ndoshta të kam dashtë pak

Sa pak të kam dashtë…

30 views

Shkrimet e fundit