SKENA FAMILJARE


Resmi Osmani


Fragment nga romani “Mbreteresha Olimpia”


Olimpia, mëngjesin e së nesërmes, u nis për në pallatin e mbretit Filip. Kishte në shpirt shumë zemërim, mëri dhe urrejtje që po i merrte frymën, aq sa nuk mund të duronte dhe ta mbante përbrenda, se i dukej sikur do t’i plaste zemra. Kupën e mbushi kjo martesa e tij e fundit.

Kapërceu me përbuzje rojet që deshën ta ndalin dhe si furtunë hyri në kabinetin e mbretit. Filipi që e njihte natyrën e saj krenare, xheloze, të egër dhe hakmarrëse, u përgatit që pas furtunës të niste rrebeshi i shiut të zemërimit. Ajo ishte në të drejtën e saj ,por edhe ai ishte në të drejtën e tij sovrane. Si për tu mbrojtur, qëndroi pas tryezës së rëndë. Përballonte më mirë një falangë armike sesa zemërimin e kësaj gruaje.

Olimpia: Madhëri, ç’ishte kjo proçkë që bëre? Nuk prisje dot sa të ftohej hiri i të ndjerës Nikesipolida[1], që ti thoshje se e doje aq shumë, pastaj të sillje këtë vajzë fatkeqe në pallat!- I tha ato fjalë me hakërrim dhe zë të lartë.