Silueta politike që u kthye në një marionetè vreri.




Ata menduan se na i hodhën, kur thanë dhe dhanë lajmin se e hoqën. Ata menduan se imazhi i vdekjes së siluetës politike do të korrte në mënyrë triumfale besimin e vërtetë të palëve “ndryshe”. Ai ishte dhe është aty, ata ishin dhe janë aty. Ai është aty se ata janë aty. Misioni tashmë gjoja pa pushtet duket që i ka dhënë atij mirësinë e inagurimit edhe të një misioni tjetër. Po, po, me siguri që ata të tjerët me politikè, pa politikè, me role në pushtet e pa role në pushtet apo me role kuturu,… si marioneta mblidhen për rreth tij në tavolinën e katit të dytë të kafenesè dhe nën urdhrat e tij largohen në misionet mister. Tashmë ai mundet me të gjithè ata dhe me të gjithë pushtetin që ka, të hapi dhe korridore, gati për të “peshkuar”persona nga jashtë.

Ju, ndoshta po imagjinoni korridore dialogjesh. Jo, jo korrideret e tij dhe të atyre si ai janë për të demonstruar që ai tashmë si urithi i tuneleve mund të vazhdojè të vendosè e të shkatèrrojè fatin e njerëzve të lirë. Tashmë detyra e tij e fshehur në pafundësinë e intrigave vdekjeprurëse është që pikërisht në atë kafenenè e katit të dyt