Si një Fllad


Elbasan, 1989

Fatmir Terziu


Përsëri një vit zbehet në kujtime të holla. E ëmbël, sheqeroset memorja, por ndjesia „krypet“, kryposet në djersë, nuk dëshiron ta besojë. Buzët kafshojnë tinës. E mendja i ankohet kërrusjes së shpinës. Eh, vitet, bashkë me to rritet si një fllad e shkuara e mbin diku në ugare të tjera, të reja, thinjash, ashtu sikurse ndodh ngahera. Ne priremi të shikojmë prapa në atë që kemi arritur, atë që kemi dëshirë për të seleksionuar si arritje, ose kur kemi ardhur më afër për të përmbushur një qëllim të caktuar.