Shkëlzen Halimi: MËNGJESI

Sa të bindem se nuk jam në ëndërr

do të vij e do të marr për dore

e do kërcejmë mbi zjarrin e dhimbjeve tona

e nën pemën e heshtjes

do t’i shikojmë yjet se si shuhen

Pastaj do të ngjitemi

në majën më të lartë të pikëllimit

e do ta shohim mjegullën

tek ulet mbi shtëpinë tonë të vizatuar

dhe lotët që rrëshqasin

mureve të dhimbjes

Do të vij sapo mëngjesi ta hapë derën...