top of page

Secili yll ka një histori që ata vendosën në qiell


Në zhurmën e skenës së koreografuar mirë nga mjeshtër të ksenofobisë dhe urrejtjes ndaj shqiptarëve, koha lëviz në melosin e tretur nga brumi i virgjër i një pylli, duke u gatuar me lotë e mund, për të nënshkruar fatet e së nesërmes. E bota shkruan dhe shuan libra! E gojërat ngrijnë dhe shkrijnë Dimra! Nuk durohet heshtja, zhurma dhe shpërfillja. E Kombi ecën, ecën me projektet e veta, me tërë forcën e shpirtit e të dhimbjes, mbi libra, mbi ëndrra, mbi të gjitha, për të shuar hijet që qeshin nëpër mure, për të flakur dhimbjen me dhimbje.


Fatmir Terziu


Nyje në dru


Ajo shkoi në pyll

për të shkruar një poezi

por në vend të kësaj

atje iu përgjigjën asaj,

pemët flisnin për përralla të gjata,

lumenjtë e mbushur me histori të rrjedhshme,

shkëmbinjtë murmuritnin për mite misterioze,

lulet qeshën me mite qesharake,

dhe erërat pëshpëritnin çmenduri,

në Librari.


Tregime të Bibliotekës


Buzët e saj ishin të ngjyrosura me bojë,

nënshkrime opinionesh,

dhe njohuri prej yjeve

shihte me sy, s'fliste me gojë

nga pluhuri i viteve.


Pemë pa gjethe


Ajo mori frymë

ishte për vetëveten

pa merak për të nesërmen

një që ishte kënaqësi

dhe e plotë.


Dielli i natës së kuqe


Ai ra si një gjethe vjeshte

bukur

ngadalë

dhe pa kujdes.


Duke zier ëmbël


Ajo, një filxhan kafeje

librat dhe muzika,

çaji i saj.


Yjet nuk ulen në rafte


Ajo e shikoi jetën përmes një lente drite

harroi frikën

vrapim i shqetësuar dhe rrezatues gjatë natës

yjet e harruan dritën.


Çelësi


Kur ajo pushoi së dëgjuari të tjerët

dhe la të hyjë universi

Yjet ia puthnin hundën

dhe bota e saj filloi të këndonte

për rrugën.


Secili yll ka një histori që ata vendosën në qiell


Ajo i mbuloi sytë me gjethe

duke shpresuar se do të bëhen jeshile

pas dimrave,

kështu ajo mund të shihte të gjitha zanat

që fshihen brenda librave.


Hijet qeshin nëpër mure


Përfundimisht

nga hiret e saj, ose nga fajet e të tjerëve

ajo u bë një zuzare në historinë e kohës

por ajo nuk ia kishte mendjen,

tretej nga brenda si drutë e një furre,

sepse ajo ishte një hero në vetvete,

hijet qeshin nëpër mure.


Tetor -Nëntor 2001-2022

32 views0 comments

Comentarios


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page