Salvatore Quasimodo: Tani, në dalëdritë

Nga Salvatore Quasimodo

Tani, në dalëdritë

Nata shkoi dhe hëna

ngadalë tretet në ajrin e qetë

perëndon në kanale.

Është kaq i gjallë shtatori në këtë tokë

të rrafshët, lëndinat janë të gjelbëra,

si lugjet e jugut në pranverë.

I braktisa shokët,

zemrën e fsheha pas mureve të vjetër

të mbetëm vetëm, të kujtoj ty.

Si qenke më e largët se hëna

tani, në dalëdritë,

dhe patkonjtë e kuajve trokojnë në gurë.

Përktheu: L. Stani

Salvatore Quasimodo