S’të premtova


S’të premtova

Nga Vaso Papaj


S’të premtova mëngjese me diell

Në një dimër pa fund.

As net të purpurta,

Që atëherë s’gjendeshin kërkund.

S’të premtova as agime të përgjumur

Në kështjella përmbi retë.

As dashuri të gurta,

Me pabesi ushqyer, nga besa vet.

S’të premtova parajsë tokësore

Rrethuar me ferr, pa purgator.

As lumturi false me ngjyra.

Ku dhjetori të ngjante qershor.

S’të premtova plazhe, yje hotelesh

Mbrëmje rrethuar me gota.

As vila, kopshte kotelesh,

Që askush s’u trokiste tek porta.

Ti e di: vetëm një gjë të premtova,

Sido të ishte: dimër, pranverë,

Edhe në mbrëmjet e pagoja,

Në zemrën tënde të strukesha përherë.

0 views

Shkrimet e fundit