Ruzhdi Gole: Humor sa për vete.

Humor sa për vete.

 Nga Ruzhdi Gole

Me kyçet e këmbëve

do të ngjis 7 kate,

tek kati i parë taban i dheut

shtrëngoj tendinat, trastat

çadrën, çdo mbartje.

Në katin e dytë

hop ngjitem

shpejti,

dritare

shkalla s'ka

pengohem tek hija e tjetrit,

ngadalë, nëpër hapa, picëroj sytë            

ajri përvëlues m'afrohet                          

si me shqytë.

Në katin e përpjetëm ndjej                 

plot flutura frymëmarrjen,

sy qashtër më duket

se më shohin

shkallaret,

mbartjet mua nuk më ankohen

hatërmbetje s'ka mes nesh

frutat syçelur, fryma ime

limfë flore

e gjitha

rrezm.

Nderet diç në ajër

gulçe thatë

lodhur kati i gjashtë.

Ëndërrt m'u  bë sikur

çadra u hap vetvetiu,

nga pëlhura e saj

nga telat

retë sikur po shkund

kubeja më e re

e vogëlth e shiut.

Haplehtë lart mbërrita, ca më lart

kërkoj çelësin plot tinguj në xhep,

më ka humbur çelësi më është

grisur xhep i ngratë

herët në mëngjes?

Ku më paska rënë

rojtari marramendës                               

  rojtari ynë më shtëpiak,

mëndjen time

nga vetja

paskam humbur t'errët

tymtas e kam përzënë

pa lënë për veten një farëz.?

Kur të zbres poshtë

do të gjej çelësin

a kokën time

ç'kyçur ...

bosh.?