Rrugicat me kalldram të Elbasanit...



              (përjetim)

Nga   Përparim Hysi

   E kam thënë dhe diku tjetër: pas FIERIT,qyteti që dua më  shumë, është ELBASANI! Aq e dua këtë qytet,sa kur shoh pamje nga qyteti,por dhe nga fshatrat që kam shkelur me këmbë, kam një ndiesi të brendshme dhe jam gati të thërres:-Unë kam qenë aty! Kam qenë aty dhe jo vetëm "rrugicave ma kalldram", por deri në fshtarat më të largëta: në ato të SHpatit.. në Pashtresh e Valsh, në Gjinar e deri në Zavalinë, në kufi me Gramshin. Më duket se prej secilit fshat jam nga pak,ku nuk kam ngrënë bukë,por, pa dyshim, një bardhak me ujë e kam pirë. Unë  e dua ELBASANIN,se jam pak vendali prej atij qyteti. Në MYZEQE,nga jam, thonë:" Po pive dyzet sapllakë me ujë në një vend, atëherë e ke fituar "statusin" e vendaliut". Dhe unë kam jetuar 4-vjet në ELBASAN dhe atyre "rrugicave me kalldramë" u kam nxjerrë ujin e zi. Në Elbasan u arsimova dhe, nëse sot jam dikushi, meritën e kanë ata PROFESORËT E MI TË MREKULLUESHËM  që jo vetëm na mësuan,por na formuan. Ata na bënë qytetarë,se modelonin vet me formimin e tyre PERËNDiMORË. Secilit prej tyre, sado që vet po shkoj drejt tëtetëdhjetave, jam gati  të shkoj dhe t'u puth pllakën e varrit. Kujtimet dhe përjetimet