top of page

RRUGËTIM...


RRUGËTIM...


Monopati rrepirë tani bëhet më i ngushtë

Dihas me zor e kacavirrem në të përpjetë

S’më lë rehat edhe ky diell që më ndjek

Është lodhur dhe ai,në të tatëpjetën zbret


Kur të arrij tek ca shkembinj të thepisur

Ai, atëhere do të më lë e do të përendojë

Porosinë do t’ia lë një engjelli që më pret

Të më marrë në krah e prapë të rrugëtoj


Rrezet e diellit një mengjes seç më ulen

Në një fushë, të mbjellë e të korr grurë

T’ia çoj zotit bukën e bekuar për darkë

Pasi ta gatuaj në drekë e ta pjek në furrë



PEIZAZH MENGJESI NË FSHAT


Mengjesi i buhavitur po lan fytyrën në çezmën e fshatit

Dielli derdh gjithë dritën, indiferente, aspak të ngrohtë

Sokakët shkundin nga supet lagështinë e nxirë të natës

Një gushëkuq po dridhe mbi dardhën plakë: Sa ftohtë!


Bajamja hap sytë e tund krahët që të çmpihet sado pak

Bletët nxjerrin syrin te dera e shohin se mos iku bryma

Vetëm vesa lumturohet mes mijëra ngjyrash të argjenda

Kollitet lehtë kopshti im, nga azma sa nuk i zihet fryma



PULA E PANDERSHME E KOMSHIUT


Një ditë,

U zunë keq komshinjtë e mi

Sherr të madh benë

Zemërimi nga goja nxirrte shkumë të bardhë.


Nuk priten,

Ngriten armët,

Njeri lopatën,

Tjetri cfurkun.


Pula mekatare kish kaluar zonën e ndaluar

E na paska takuar gjelin e komshiut

Tani me lot në sy

U fut në mes:

-Më kryqëzoni mua

Ju jini të pafajshëm-


Gijotinë e ngriten shpejt

Aty te gardhi

E cfurku e lopata ranë mbi të...


Kurban e bënë,

Pulën e pandershme..


MEDITIM PRANË DETIT


Një yll sonte shuajti etjen në buzët e detit

U dehen valet e puthen gushen e qytetit


I malluar i ndjek e lutem të më sulen me furi

T"ua rrembej yllin e ta var ti,si dhuratë në gji


Dhe unë të kem ku te falem në tempullin e ri

Në qiellin e pëllumbave.ku ndrit nje tjetër yllësi




NË STACIONIN E TRENIT...



Sonte kam ankthin shok,i them në vesh heshtjes, hesht!

I lutem flladit të mos luaj me gjethet e urta në vreshtë

I them hënës të ndalë hiret e fantazisë me dritën e saj

Të ulen e të çlodhen edhe yjet pak mbi mal,atje,në majë.


Pres trokëllimën e trenit, të hingëllijë si kali që nga larg

Të shoh befas në shkallët e vagonit dy sandalë të bardhë

Të luaj flladi me flokët e saj,heshtjen ta mbys në përqafime

Po çudi me yjet e henën, sa shumë zili i kanë puthjes sime..



RIGON DHEMBJA SI VESË


Mes luleve që buzëqeshin në oborrin tim

Një trendafil të bardhë simpatizova shumë

Ai si manar më vinte shpesh edhe në gjumë

E psherëtija unë: Ah, i bukuri trëndafili im.


Bëhesha xheloz kur e përqafonte një flutur

Paçka se trendafilat e tjerë më shihnin me inat

Hutohesha që dorën time me ndrojtje ta zgjat

T’i kërkoja pak aromë me përulësi duke e lutur


Një ditë s’priti me buzëgaz t’i them mirëmengjes

Natën, aty në errësirë, një dorë e kish rrëmbyer

Dora, nga një gjemb i ngelur në të, me gjak lyer

E dhembja pikë-pikë më rigon në shpirt, si vesë.

27 views0 comments

留言


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page