Qingji..., pas një viti duhet të jetë 10 okë


Kryetari i Komitetit

Nga Shyqyri Fejzo

Emrimi im ekonomist në Komitetin Ekzekutiv, mbas mbarimit të shkollës së lartë u bë pothuajse në një kohë me ndërrimin e kryetarëve të atij Komiteti. Ish kryetari Latif Shehu, njeri puntor, i drejtë dhe i respektuar nga populli i Gramshit u transferua në një përfaqësi diplomatike në Hungari. Në vend të tij u emrua Irfan Celkupa,ish kryetar I Komitetit Ekzekutiv të Tiranës.

Është normale dhe e zakonëshme që shpesh kuadro të këtij rangu shoqërohen dhe me ngjarje e ndodhi nga jeta e veprimtaria e tyre. Një lloj prezantimi ky që shoqëron e vesh areolën e tyre me një civi të pa shkruar, por që ekziston e shëndetëshme në popull. Për kryetar Irfanin nga thënie të njerëzve që e kanë njohur dhe ato që ka treguar Irfani ka tregime të bukura,plot humor. Do ndalem nëdy prej tyre të cilat i kam dëgjuar nga tregime të vetë ish kryetarit në rrethana krejt shoqërore.

Me ish kryeministrin Mehmet Shehu, kur ishte kryetar i Komitetit Ekzekutiv të Tiranës ka pasur takime, mardhënie e biseda të cilat mbahen mend gjatë. Ai e njihte mirë dhe që nga lufta Irfanin. Kishte dëshirë ta ngacmonte publikisht, se e dinte që atij “nuk i mbante goja arra” në cdo situatë. Publikisht në prani dhe të personalteteve të tjera, para se të fillonte një mbledhje, i drejtohet. ” Hë,more Irfan! Ke kohë që të njoh dhe kështu, të dobët të mbaj mend, të hollë të lehtë, si gjemb. Ja dhe kryetar i Tiranës nuk ke vënë pikë dhjami. Cuditem me ty? Me se ushqehesh?” Kjo është e vërtetë shoku kryeministër. Po më lejo pa u zemruar, të tregoj dicka me këtë dobësinë. “Hë more kryetar, folë, cfarë do na tregosh. ” Dhe Irfani vazhdoi:” Një pasanik dikur thirri qehajain e tij dhe i tha: "Dëgjo këtu. Po të jap këtë qingj që sot peshon 10 okë. Dua të ma mbash mirë dhe pas një viti kur ta kërkoj unë, të jetë po 10 okë. ” Dhe Qehajaj e mori qingjin, e ushqente mirë e mirë dhe pas cdo jave i nxirte një ujk që e shikonte me lakmi. Qingji tmerrohej kur shihte ujkun dhe bënte një okë firo. Dhe kështu ai e mbajti qingjin një vit dhe ja dorëzoi pasanikut po 10 okë. Ku të shtoj peshë e të vë dhjamë unë këtu në Tiranë,kur na thërret në raportime,na merr në telefon cdo javë e më tepër. ” Kryeministri atë moment i drejtohet i nxehur. ”Po pse more Irfan, mua ujk më bëre ti?”. “E kishim fjalën pa zemruar, për shëndoshjen, shoku Kryeministër. ”

Në një rast tjetër në Gramsh kishte ardhur një gazetar I gazetës “Bashkimi”, me të cilin njiheshim prej shkollës mesme dhe të lartë,F. Shahinllari. U takuam me mall dhe u ulëm në turizmin e Gramshit të pimë nga një kafe. “Jam orientuar të shkruaj një shkrim kritik për rrethin e Gramshit, ndaj kam ardhur. ” tha midis të tjerave Gazetari. “Kështu, i dashur Fiqri, ndryshon puna. ” i them. Mendoj të shkojmë të takojmë kryetarin e Komitetit njëherë. Pastaj ti vazhdo punën. ” Kështu bëmë. E njoftova kryetarin dhe më tha, “ejani menjëherë brenda”. Kur mori vesh se gazetari do të shkruante një shkrim kritik, Irfani u mbush me frymë, psheretiu dhe në koefidencëiu drejtua Fiqriut me atë tiranësen e tij karakteristike. “Me shkru ti o cuno një artikull të të tillë, mua që të nesërmen kanë me më ardh nga 25 rrethet 25 zarfa ku të jetë futur artikulli juaj. Se pothuaj se të gjithë drejtues të rretheve më kanë nga një borxh. Se unë, c’është e vërteta i kam ngacmuar shumë. Pastaj ti paske dhe shokun tuaj, Shyqyriun. Dhe ky shkruan. Gjeni një temë tjetër për rrethin tonë të vogël. ” “Dakord. Bindem. ” tha Fiqriu. ”Pome një kusht shoku Irfan. Për ju tregojnë shumë ndodhi, gati në nivelin e barcoletave për jetën tuaj, për kohën që ke drejtuar si kryetar i Tiranës. Na trego vetëm një prej tyre të lutem. ” Dhe ai filloi.

”Kur isha kryetar i Tiranës do ndeshesha me shumë probleme. Një ditë në listën e pritjes pashë dhe emrin e një ish partizani që e njihja heret. I them asaj shefe