Pranverë e trishtë


Petrit Malushi

Nga Petrit Malushi

Pranverë e trishtë

Po të prisnim e bukura pranverë,

Me vello farfuritëse, si nuse e re.

Por, e trishtë, mbarsur këtë herë

Me koronavirus trokite tek ne.

Pemët i gjalluan sythat njomëzakë,

Konxhet në degëlule buzëqeshën,

Petalet i ndezën ngjyrat, flakë,

Aromat, ajrin transparent e veshën ...

Parfumi i natyrës veç zogjtë ledhaton.

Ne të ngujuar, hapatrembur, bëjmë sfidë

Nga kuzhina, në dhomë, në ballkon...

Në horizont përcjellim vështrime fluidë.

Të dashuruarit mimoza nuk dhuruan,

„I kursyen“, puthjet e përqafimet,

Vajzat, të hollët fustane “i harruan” .

Urimi “Edhe 100…!”mungoi në gëzimet.

“Happy Birthday” shoqëria nuk këndoi,

Prindët nuk porositën torta e qirinj.

Te të ikurit e mermertë, njeri lule s‘çoi.

Qytetet në fundjavë „e burgosën“ gjallërinë.

Me skajp e video si ndëplanetarë

Komunikojnë njerëzit derë më derë.

Kështu jetëkëputëse, plakë shtrigë, e tharë

Mos na ardhsh kurrë, moj pranverë !

14 views

Shkrimet e fundit