POEMTH PËR ËNDRRAT QË PA FËMIJËRIA


Thani Naqo

Ah, ç'm'u shkrep të bëhem fëmijë,

në kokë më mbinë qime të ashpra.

M'u hollua zëri e përsëri,

korijeve ndoqa mëllenja e laraska.

Ah, ç'm'u shkrep të bëhem shkollar,

në bangë ndenja me më të shëmtuarën.

Veç ajo s' më tha "i pagdhendur-fshatar,"

për hatër të saj kurdisa kitarën.

Ah, ç'm'u shkrep të bëhem djalosh,

këpucëgrisur e trazavaç.

Të bukurat e plakura më lanë me lot,

ringjalla të ikurat e lodruam prap'.

Ah, ç'm'u shkrep për cinglamingla,

për leqe me qime prej bishtave të kuajve.

Gjahtar i malluar korijeve prita,

gjer zbriti nga qielli tufa e gargujve.

Qiellin e grizoi reja e grinjtë,

shpirtëra të bardha, të lehta e të buta.

Butë-butë m'u ulën mbi sup e qerpikë,

butë-butë, butë - butë siç ulen fluturat...

E gjatë dhe e magjishme nata e mesdimrit,

fërshëllimat e erës fshijnë gjurmët e mia.

Thëngjijtë u treten e me pahun e hirit,

u mbuluan ëndrrrat që pa fëmijëria...

2016-2020


25 views0 comments

Shkrimet e fundit