POEMA “VAJET E VOJSAVËS”[1] SHKRUAR NGA FRAN UKCAMA!


Fran Ukcama


Kjo poemë epike ka bukurinë e vet sepse në thelb ekziston tragjizmi.

Kur lexon këtë poemë ndjenë pasqyrimin e shpirtit të Vojsavës, princeshës së Skënderbeut.

Poema ka si personazh DIELLA SHTRUNGËZA, që i qëndroi pranë Princeshës.

Është poemë se ka përmbajtje dhe karakterizohet nga fenomeni afrodiziak(dëshirë-kënaqësi} me të cilin poeti Ukcama e ka përshkruar aq mrekullisht!

“Në Stelush takoj një zonjë,

Diell emrin e ka,

Gjashtëqind vjet këtu, po rron,

Si një arr që nuk është tha.

Diella Srungëza grua e sojme,

I qëndoi pranë princeshës,

Shtatin e gjatë, e hollë, e kojme,

Si një pishë në kryet t’kreshtës…

-Unë kam rrnojtur per t’i kallxue,

Brezave që vijnë e pyesin,

Tokën e kam shtrat të shtuem,

Si plaf t’dhintë, nalt kam qiellin.

A e shikon hanën mbi mal,

Sa e bukur, sa dritore,

Si kjo bukuri e rrallë.

Ka kanë Vojsava, princore.

E pa synin si ylli,

Sa filxhani, nën ato vetulla.

Vetullat si flat shqipe i kish,

Shtatin si çetinë e shkreta.

E mjerta u vyshk si bojlia,

Si bojlia që i bie rr’feja.

Νga libri “Gjergj Kastrioti”,Fran Ukcama, Shtëpija Botuese MUZGU,[2]

Poeti ndalet në refleksionet mendore, motivuese të ndjenjave dhe përshkrimeve të pikturuara me gjuhë shumë të pasur leksikor.

Këto vargje janë cilësisht shprehje individuale e një poezije epike. Poemat epike shkruhen me vargje ritmike e gërshetime figurash të shumta estetike, me fjalë të qëmtuara me elegancë.

Vlen për tu përmendur , se çdo varg është një realitet, nxitje e fuqishme, që shpreh lidhjen midis jetës dhe botës e përmbledhur bukur shkruar nëpër vargjet e poemës...


Kur vajton Diella Shtrungëza dhe zogjtë zgjohen nga gjumi, Aty pranë te qershia...

Poeti përdor një figuracion ndjenjash, tragjike, shpërthyese si ato vajtucet-

“ Lotët iu kthyen në lumë…

aq sa dhe muret nisen me u dridhë.

Aq sa pishtarët krejt u shkimën.“,[3]


Fran Ukcama si poet i mirëformuar shkruan me magjinë e shpirtit të tij të mbushur emocionalishtë nga lotët e vajtucës!

Kjo poemë, që po e shfaqim si model krijues, është një sintezë, apo prurje si afresk poetik, me figura letrare, që të mrekullojnë me kuptimin e tyre leksikore...

Pa një natë nji andërr të tmerrshme,

Territ të odës u shfaq hijs,