Pjatalarësit emigrantë

Vijnë të pista pjatat e mbushura me mishra e fruta

Me ritin shekullor të tavolinave që mbushen e zbrazen.

I presin pjatalarësit emigrantë ku zbardh shkuma

Me duart e palodhura si male ulen e zgjaten.

Një mal me pjata vijnë aty në dimër e në vapë

Të boshta, me kocka të ndukura, me thërrime

E djersa çurgon në rubinetat të vëna në radhë.

E duart kthehen si veglat e shpejta të një makine.

Tringëllijnë gota, pjata, lugë, pirunj dhe thika.

Në koshat me qeska mbeturinat derdhen, palosen

Me një përrua djerse në ballë niska e mbaroka dita.

Në pritje të ca eurove që futen ngadalë në portofole.

Ritmon dita si trenat që ecin ditënetëve në hekura shine

Si pikëlat e shiut që pikojnë në strehën e shtëpisë

Thuajani një fjalë të ëmbël pjatalarësve pas vetrine.

Me ofshamën e mbytur ë në zemër iu regëtin.

E mbeten pas krahëve dehjet, përkëdheljet, shakatë.

Pas një gote vere mbeten miqësi, llogari, prapaskena.

Kujtoni të vonuarit e netëve, pjatalarësit emigrantë

Me duar që llokoçisin lugët e pjatat e shtrenjta.