Pavarësia e Kosovës dhe përkrahja Britaniko-Amerikane

Gëzuar pavarësia e vërtetë e Kosovës kombi shqiptar!

Agim Aliçkaj*

Liria, pavarësia, demokracia dhe ndryshimet politike


Kur mbaroi  lufta , ish- presidenti  i SHBA-s Bill  Klinton, gjatë vizitës në Kosovë, pat thënë: “E  fituat  luftën- duhet ta  fitoni paqen”. Ishte kjo një porosi e qartë për të gjithë ata që marrin vesh pak në politikë.

Është një thënje e drejtë, shumë e rëndësishme dhe gjithëmonë aktuale. Liria është e shtrenjtë, vështirë fitohet por lehtë mund të humbet, ruajtja e saj kërkon punë  të madhe, vigjilencë dhe sakrificë të përherëshme.

Pavarësia, sovraniteti, integriteti teritorial dhe demokracia e shtetit të Kosovës, dihet se janë garancë e vetme e lirisë, mirëqenjes sociale dhe ekzistencës kombëtare.

Jemi para festimit të pavarësisë së Kosovës. Ishte ky projekt legjitim historik gjithëkombëtar i përkrahur nga Amerika dhe shtetet demokratike të Evropës. Po festojmë por le të dihet se, pas 12 vitesh pavarësie kemi shumë pakë rezultate dhe nuk arritëm asgjë me rëndësi kombëtare.

Kosova me pavarësi të degraduar dhe të rrezikuar, Shqipëria e korruptuar dhe politikisht e deklasuar ndërsa shqiptarët në trojet tjera etnike të nënçmuar dhe të keqëtrajtuar. Është lehtë ti fajsojmë të tjerët, por fajin e kemi vetë, më së shumti ata politikanë të cilët ishin në pozita udhëheqëse.

Duhet thënë haptas, e kemi popullin e mirë por politikanët e këqinj. Numri më i madh i tyre ishin plotësisht të paaftë për detyrat dhe pozitat që i patën. Shumë prej tyre ishin të kapluar nga korrupcioni, bajraktarizmi, lokalizmi, mendjemadhësia, inatet personale, lakmia, zilia, nepotizmi, egoizmi, individualizmi, kultizmi, indiferenca, mos-organizimi, nën çmimi i të vetit, servilizmi, respekti i tepruar për të huajin, si dhe mungesa e kulturës familjare, shkollore, fetare, demokratike dhe shtetërore.


Këto antivlera e kan përcjellë kombin shqiptar gjatë gjithë historisë së tij.


I dëshiruam, i kërkuam dhe i pritëm me shqetësim dhe durim të madh ndryshimet politike në Kosovë. Me zgjedhjet e 6 Tetorit të vitit të kaluar populli i Kosovës e dha provimin e demokracisë. Në vendet demokratike, ndryshimet zakonisht sjellin progres. Shpresojmë të ndodhë e njejta gjë në  Republikën e Kosovës.

Politikanët e dështuar tashti në opozitë, duhet të reflektojë në gabimet e deritashme, të ndryshojnë dhe konsolidojnë radhët e veta. Është me rëndësi të madhe që të bëhen një opozitë konstruktive, me qëllim të arritjes së qëndrimeve unike me pozitën në mbrojtje të interesave strategjike kombëtare, sidomos në marëdhënjet e jashtëme dhe posaqërisht në konfrontim me Sërbinë. Një opozitë e mirë ndikon pozitivisht në forcimin e demokracisë së vendit duke krijuar rrethana për ti zbuluar dhe kritikuar gabimet e mundëshme të pozitës. Vetëm kështu ata mund të shpresojnë të rikëthehen në pushtet, me zgjedhje të rregullta, të lira dhe demokratike.

Fillimisht duhet pranuar se vonesa e formimit të qeverisë ishte e pakuptueshme, e  panevojshme dhe shumë e dëmëshme për Kosovën. Fatëbardhësisht, kjo periudhë e vështirë kaloi dhe më në fund u ngrit qeveria e shpresës dhe ndryshimeve, me kuadro të afta, profesionale dhe patriotike nga radhët e VV-së dhe LDK-së. Realisht, qeveria e re nuk e ka të lehtë. Ka përgjegjësi historike për ti ndërruar trendet e deritashme negative dhe shumë të rrezikëshme.

Thjeshtë dhe qartë, duhet luftuar me të gjitha mjetet dhe pakompromis korrupcioni, duhet zhvilluar edhe organizuar ekonomia si dhe të gjitha lëmitë e jetës, sidomos mirëqenja sociale dhe shëndetësia. Në planin e jashtëm, duhet mbrojtur, forcuar  dhe konsoliduar pavarësia, sovraniteti dhe integriteti teritorial i Republikës së Kosovës, me qëllim të antarsimit në BE dhe Kombet e Bashkuara. Serbisë diktatoriale duhet ti ndalet turri përgjithëmonë duke e ulur në vendin që e meriton si agresore, shoveniste, antishqiptare, antievropiane, antiamerikane dhe antinjerzore.


Serbia dhe i ashtuquajturi “Minishengen”


Serbia është shtet terrorist dhe agresiv, ishte  shkaktare dhe humbëse e katër luftave tragjike, të padrejta dhe mizore. Ka qenë dhe është e sëmura e Evropës, e stërngarkuar nga urrejtja për shqiptarët dhe kombet tjera rreth saj. Ende jeton me mitet e së kaluarës së errët dhe ka nevojë për shkundje dhe shërim.

Ajo ishte që bëri pastrim etnik dhe gjenocid mbi shqiptarët dhe popujt tjerë të pafajshëm. Dhe ajo është sot që nuk kërkon falje për krimet e kryera. Nuk po jua këthen të pagjeturit familjeve të vuajtura shqiptare, nuk pranon as të bisedojë, e lere më ti paguaj dëmet e luftës dhe nuk e njeh pavarësinë e Kosovës.

Shitet si shtet demokratik edhe pse është e udhëhequr nga të njejtit politikan kriminel të kohës së MIllosheviqit. Vepron hapur dhe paturp si armike e Kosovës dhe mbarë popullit shqiptar. Sillet si viktimë  e pafajshme, shet edhe mend për kinse mirëkuptim dhe bashkëpunim rajonal me forma mashtruese dhe iluzore si i ashtuquajturi “minishengen”.

Të gjitha këto me qëllim të avancimit të interesave hegjemoniste serbo-ruse. Fatëkeqësisht ajo gjeti përkrahje edhe te disa politikan të mjerë dhe të etur për dukje, siç është kryeministri pjellë komuniste i Shqipërisë, i cili vepron si i "nenshtruar" nga presidenti kriminel dhe filo-komunist serb.

Minishengeni është projekt serbo-rus për dominim në Ballkan dhe dalje në detin Adriatik. Është mashtrim dhe tradhëti me qëllim të shkatërrimit të Kosovës dhe tërë kombit shqiptar. Këtë e dokumentuan vetë kryeminstrat batakcinj të disa shteteve të rajonit me fotografinë e publikuar, ku Kosova është futur në kuadër të Serbisë. Vizioni i Kosovës është për hyrje në Evropë, jo në formacionet rajonale serbomadhe. Veprimet e fundit të qeverisë shqiptare mund të krahasohen me tradhëtin e madhe të komunistëve shqiptar pas Luftës së Dytë Botërore, kur ata ja futën thikën në shpinde Kosovës, duke e ndihmuar Serbinë për ta nënshtruar popullin shqiptar në ish-Jugosllavi, me  çrast shkaktuan mijëra viktima, përfshirë 4500 viktimat e masakrës famëkeqe të Tivarit.

Qeveritarët komunist dhe social komunist të Shqipërisë, duhet ta dijnë mirë se Shqipëria nuk mund të bëhet pjesë e federatës serbo-sllave, kurrë, sepse duhet kaluar mbi trupat e shqiptarëve të Kosovës dhe Luginës së Preshevës, kështjella të pamposhtura të rezistencës shqiptare.

Pas dështimeve të tyre të shumta, ata e kanë më mirë të merren me problemet e veta se sa të na shesin internacionalizmin antishqiptar. Duhet shpresuar dhe besuar se si në Kosovë, edhe në Shqipëri, popullit shqiptar, se është ai që do të sjellë ndryshimet e nevojshme në zgjedhjet e ardhëshme demokratike.

Amerika, Evropa dhe qëndrimet për Kosovën

Amerika është vend i bekuar,  vendi i mundësive, simbol i lirisë, drejtësisë dhe demokracisë. Është krijuar nga njerëz guximtarë dhe  trima që nuk deshën t’ju përulen sundimeve të errëta të kohës.

Është shtet i fortë ekonomik dhe ushtarak, garantuese e sigurisë dhe stabilitetit botërorë.

Kuptohet se nukë është pa të meta, por ato luftohen në mënyrë të përherëshme.

Amerika është shpëtimtare dhe mbrojtëse e të drejtave nacionale dhe njerëzore të kombit shqiptar.

Populli shqiptar e don Ameriken me zemër dhe pa hile si asnji komb tjetër në botë.

Me bombardimet e NATO-s kundër Serbisë ne vitin 1999 te udhëhequra nga Amerika, besoj se Kosova dhe mbarë kombi shqiptar  kan hyrë në interesat strategjike amerikane.

Amerika investoi shumë në lirinë, pavarësinë dhe mbarëvajtjen e Republikës së Kosovës.

Por, është e zënë me punë dhe probleme të shumta më të rëndësishme se sa  çështja shqiptare.


Nuk ka kohë të merret me neve në mënyrë të pafund.


Popullin shqiptar e ka dhe e konsideron mik dhe aleat por Amerika nuk i ka në qejf aleatët e paaftë.

Nuk preferon që të jemi servil dhe të dëgjueshëm. Don që të jemi të fortë, të organizuar, te dijmë  çfarë kërkojmë dhe të punojmë me përkushtim për ti arritur qëllimet tona të drejta.

Kërkon nga politikanët e Kosovës të bisedojnë me Serbinë, por jo të bëjnë lëshime në lirinë dhe pavarësinë e vendit. Përfaqësuesit amerikan nuk bën dhe nuk ka nevojë të kundërshtohen. Me respekt t