PASHKËT E FËMIJËRISË


Lida Lazaj

Po të rrëfej pak për veten dhe për atë vend, që ti e dashuron e që mrekullisht është vendlindja ime, e jotja. Nuk e di se ç`ndodhte me mua dhe vazhdon e njëjta gjë, që rrallë gjendem e tëra në të njëjtin vend. Sidomos në festime masive; nëse fizikisht kam qënë atje, me mend kushedi se ku. Kështu edhe në festimine Pashkëve. Ndërsa tek të tjerët vemendja përqendrohej te kisha dhe ndiqnin ritet, unë shihja epitafin e mbushur me tufkëza aguliçesh dhe manushaqesh. Më pëlqenin zbukurimet, vezullimet dhe aroma e qirinjve, por ndjeja keqardhje për manushaqkat. S`di ç`më ndodhte. Çelnin nën gëmusha diku afër shtëpisë sime. Unë shkoja përkulesha mbi to, zgjasja dorën dhe pa keëputur asnjë e terhiqja ngadale. Aroma e tyre dhe ato kokat e vogla me dukeshin sikur me thonin "mos"! Rrija i sodisja. Diç e madhërishme më pu