Paralel me këtë autori na kujton “stacionimin mbi një dosje”


Odise Çaçi

Shkrimtari, poeti dhe studiuesi Fatmir Terziu na vjen këtë herë më poemën ” A i ndjeni stacionet e jetës së vërtetë?”.


Vërtet ai shtron disa pyetje, që kërkojnë përgjigje. Dhe vërtet ai shton se stacionet e jetës “nuk janë trarë, ristela, reklama…” dhe në ndalesën e parë “afër një ndalese, në rrugë, udhë,trotuar, autostradë, monopat, shteg dhe ndonjë hovadë,larg,…” ku sytë si të vetëm dëhmimtarë fotografik do na japin “emocione” dhe një një rimarrje fryme në një pllajë, një ajër i pastër në të dale” dhe aty në këtë ndalesë do ndjejë kënaqësi “u shpëlodha ngadalë”, atë që kërkojmë me Kovidit- 19, një manipulator dhe raskapitës i jetëve njerëzore.