Përjetësia


Arthur Rimbaud


Është rizbuluar.

Çfarë? Përjetësia.

Ajo është deti që iku

Me diellin.


Shpirti rojtar,

Pëshpërisim rrëfimin

E natës bosh

Dhe ditës së zjarrtë.


Nga lutjet njerëzore,

Nga shpirtrat e zakonshëm

Ju lironi vetveten

Dhe kështu fluturoni.


Pasi vetëm nga ju,

Mëndafshi bëhet prush,

Detyra merr frymë

Askush nuk thotë: më në fund.


Nuk ka shpresë këtu,

Asnjë ngutësi.

Njohuri me durim,

Vuajtja është e sigurt.


Është rizbuluar.

Çfarë? Përjetësia.

Është deti që iku

me diellin.


Përktheu: Fatmir Terziu

28 views0 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif