“PËR TY VLORË!”



Nga Arqile Gjata


Është ditë e ëmbël e muajit MAJ…

Aty,

në Skelë e fillova jetën

me detin luaja!

Mëngjeseve të shkollës

përkëdhelesha me dallgët shkumëbardha,

disa xhixhivalle mblidhnim me shokët…

***

Skelar,

që vozit bregut menduar,

të kujtohet një shkëmb brënda detit,

kur ishim fëmijë?

Tani në Skelë, nën rërë ai,

i harruar,

***

Po vij qyteti im!

Dua të të gjej

ashtu si të kam përfytyruar.

Kam frikë…

mos vallë ka njerëz të humbur

nëpër rrugica!

Nuk di,

në se marrin frymë

buzë detit dhe nëpër pallate?

***

Në qytet gjen dhe vargje nga të miat...

Dikush i luan dhe me violinë.

* * *

Qyteti i lirikave të mia,

lërmë të notoj mes puthjeve

me këngët e vargut të ledhatj rivierën

e zbathur,

me grushtin tim të copëtoj

dritaret e betonuara të frymëmarrjes

dhe automobilave t’u derdhë lotët e nënave,

të pëlcas bulevardi nga bukuria e syve

që shkreptijnë zjarr!

***

Gjithë kohën përqafova rivierën,

tërë ëndrrat me ty i gëzova

dhe qetësisë i dhamë zë

nga këngët tona.

***

Lart, mbi Llogara

jeton e thinjur Pisha Flamur.

Mbi të ngjiten e zbresin shikimet

dhe më pas vetëtimat.

***

Vlorë...

Të shoh të ngrysur, me fytyrë të lodhur

dikur, vajzat e djemtë e tu bukurinë

tënde mbanin nëpër duar

***

Kur ika nga Vlora

e kyça detin në gjoksin tim,

të mos dëgjoheshin jashtë meje rënkimet.

Kur më merr malli për të

shtrydh gjoksin

t’ia dëgjoj këngët e fëmijërisë.

***

Eshtrat m’i mbillni buzë detit,

…i bukur do ishte varri im!!

***

Të gjithë kemi harruar të qajmë,

m’i vodhën lotët

njerëzit e tokës time.

20 views0 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif