Për një çast... me motrat


Për një çast... me motrat


Shiu. I domosdoshmi qiellor kishte pasuar rënien e tij të lirë tek buzëqeshja që zbriste nga Baba Tomori. Në rrëzë të tij, Dielli siguronte gëzimin mbi mua, i relaksuar në hapësirën Natyrë të buzëqeshur diellore, ndërsa shirat e errëta, ogurzeza, por magjepsëse ishin larguar, duke u mbledhur së bashku në një këshill ujësish. E përsëri shi pas diellit.