NJË RRUGË


Puntorie Ziba Muça

Një qershori është ditëlindja e Bekim Fehmiut.

Në 84 vjetorin e lindjes së kolosit, ripostoj poezinë.


NJË RRUGË

variant

Kalëroje fronin me këmbë odiseje

e të rëndoi një pellg deti

një tokë lume

mbi sytë bojë plumbi.


I uritur

për një copë bukë ndorme

nga një dorë miell hambari

nga duar nëne,

i etur

për stërkala qumështi

nga një dele rrunëzake

sa për ta lënë veten brenda ndijimesh shijore

shpirt varur në ajërin tënd.


( I miri i zanave)


Trupi yt i bukur

i zënë rob në lëmën e dërrasave të Talias

ku derdhe mushtin

ku ishe profet

pa një kokërr fjale të nënokes.


( Larg teatrit)


Kur natën hovte smira

e praptoheshin dërrasat

ku të kërcëllinin dhëmbë e kocka

ku ecje si lypës e si mbret

pa këmbë shqiptari,

ku zjarri e akulli

s’pjellnin pranverë

ku dashnia për lojën hyjnore

të rropi një copë lëkurë,

një copë mushkëri

dhe ike me këmbë druri

e muza t’i pinte lotët me kupë.


( Larg teatrit)


Mijëra copa ndjenjash,

kokrra lotësh

si kokrra breshëri

binin tej për tej,

përplaseshin rrugëve të botës

pa ajër Prishtine

pa ajër Prishtine.


( Vaj populli )


I vdekuri ynë u bë hi

u fut në urnë

e doli përsëri.


Ikni korba mos e ngani,

sytë e zi mos ia hani

se ka mbetur një mall vashe

dhe nënokja pa e parë.



38 views

Shkrimet e fundit