Një laknur për njerëzimin


Lis Bukuroca




Një aplikacion mund të përdorin miliarda veta, e megjithatë, ai nuk mbaron kurrë. E merr njëri, e fshin, e rimerr, por ai vazhdon të mbetet ashtu si ishte në fillim. Kur të zbulojmë edhe një lakror, me të cilin ngopet krejt njerëzimi dhe ai mbetet përsëri për nesër, për javën tjetër, për vitin tjetër, për njerëzit tjerë, e kështu me radhë, atëherë do të merrnin fund luftërat e tryezës, sepse askush nuk do të kishte nevojë të sulmojë një vend tjetër për t‘ia marrë flijën, picën, orizin, patatet, ujin, vajgurin, ndonjë tavë me mish të skuqur, arin, diamantet, tartufin apo matufët, që si skllevër të devotshëm, kujdesen për mirëvajtjen e pushtimit, për tjetërsimin dhe zbutjen e të robëruarve.


Derisa çdonjëri, më saktë, derisa çdonjëra të gatuajë për disa veta, shumë grupe njerëzish, do të lakmojnë tavën e huaj, madje edhe turshinë! Zbulimi i Vrimës së Zezë nuk është as