Një harabel çukit në xham


Xhemil Durbaku

Vallja e vdekjes

(Motive nga piktori Gëzim Hidri)

Dimër,

Acar,

Një trung lisi

i djegur nga rrufetë,

trung i tharë...

Një korb i uritur,

mbi trung, në majë;

Vështron,

pret gjatë...

Një i dënuar me vdekje,

Përtej hekurave kryqëzuar,

Të ndryshkur;

Sytretur,

I ligur,

Kockë e lëkurë,

Skelet i bardhë

Vështron ngultas

Korbin

Mbi majën

E trungut të lisit

Të tharë.

Ata,

Të tre

Hedhin vallen e vdekjes:

Lisi pret sopatën.

Korbi të fundit regtimë

të të dënuarit,

dhe

I dënuari,

atë

Hyjnoren,

Parajsë.

Mesime…

Papagalli lozonjar,

dera e kafazit hapur....

cicërin, flet me gjuhën e vet,

na shkund nga pellgu i melankolisë,

pellg i pritjes....

Del nga kafazi,

qarkon nëpër shtëpi,

fluturon pak

që të mos harrojë fluturimin,

dhe ulet në supet tanë;

Na çukit me sqepin e mprehtë

në fytyrë, në vesh;

Luan me një fije floku.

Na zgjon nga përgjumja,

Na shkëput nga mendimet e këqija,

Ndoshta, don të na kujtojë

se ështe edhe ai aty;

Na thotë

se i respekton këto çaste ngujimi.

Papagalli ynë lozonjar

nuk del nga ballkoni i hapur,

na kujton se nga jeta

duhet shporrur trishtimi….

Një harabel çukit në xham

I hap dritaren,

i them “Mirësevjen!”

Me sheh mallëngjyeshëm...

Pastaj,

dy-tre cicërima

si për na kujtuar

ditët pranverore ;

Hap krahët,

ngrihet

dhe niset fluturim

për diku….

Ndoshta në korin e shpendëve

që luan simfoninë pranverore….

Nga dritarja e hapur,

ndjek përpëlitjet e krahve

të zogut

që zvogëlohet

në largësinë e ikjes….

ndërsa, ne, të ngujuar,

në ditë pritjeje, qëndrojmë këtu….

Peizazh…

Nga ballkoni

shoh Diellin mbi Tiranë,

në perëndim,

këtë pasditë të shurdhët,

këtë pasditë të heshtur,

shpërfillëse,

pasditë ngujimi….

Në rrugë

s’ka kalimtarë,

s’ka makina,

s’ka zhurma,

veç heshtjes së frikshme,

heshtje gjamë....

Një patrullë e ruajtësve të rendit

stoike,

Mban rendin e heshtjes

si në qytetin e Pompeit sot,

qytet pa banorë,

qytet shkretë,

qytet pa vizitorë….

Pompein

e mbuloi llava e Vezuvit

shekuj më parë.

Tiranën nxiton ta gjunjëzojë

coronavirusi, kjo e sotmja murtajë….

51 vjeç

Në gjidetin e Pocuolit

Dielli në të perënduar përskuq

valët vallëzuese të detit.

Pulëbardhat pllaq-plluq mbi valë

krahët e bardhë.

Vezullimi i dritave dëbon muzgun.

Fëmijët gëzojnë të qeshur

në botën e lodrave.

Të dashuruarit shkëmbejnë

puthje të nxehta