NA DUHET NJË EVROPË TJETËR


Gjokë Dabaj

NA DUHET NJË EVROPË TJETËR

Po flas si shqiptar, por po flas edhe si francez, edhe si spanjoll, edhe si çek, edhe si bullgar: “Na duhet një tjetër Evropë! Kjo Evropë që kemi, po na çon në katastrofë!

Në vitet 1990-1999 Sheshi “Skënderbej i Tiranës buçiste: “E duam Shqipërinë si gjithë Evropa!” Nuk ishin grupe të vegjël shqiptarësh. Ishin mijëra që brohorisnin njëzëri: “E duam Shqipërinë si gjithë Evropa!”

Në vitin e 30-të mbas atyre thirrjeve, jo vetëm jemi në gjendje, por jemi edhe të detyruar (moralisht, por edhe për arsye praktike) të bëjmë analizat përkatëse. E para: A e dinte Evropa, a e kuptoi Evropa ç’po kërkonin shqiptarët? E dyta: A e dinin shqiptarët ç’po kërkonin?

Ngjarja e parë, në vazhdim të atyre brohoritjeve, ishte grumbullimi i dhjetëra mijë shqiptarëve në portin e Durrësit dhe të Vlorës. Ata u vërsulën, si të dëshpëruar, si të tërbuar dhe si të babëzitur, të iknin nga Shqipëria. Kjo ish kontradikta më flagrante midis thirrjes “E duam Shqipërinë si gjithë Evropa dhe veprimit konkret të braktisjes, të ikjes nga Shqipëria. A mund të bëhej Shqipëria si gjithë Evropa duke ikur nga Shqipëria?! Po Evropa, ku ishte, ç’po bënte në ata çaste kur Shqipëria, pjesë e Evropës, po braktisej?!

Në po këtë kohë, industria e Republikës së Shqipërisë, që objektivisht ishte pjesë e industrisë së Evropës, po shkatërrohej. Industria minerale, industria mekanike, industria tekstile, të gjithë llojet e industrisë prodhuese e përpunuese, u braktisën dhe u lanë në mëshirën e shpërbërjes dhe të degradimit. Ç’bëri Evropa për ta shpëtuar nga shkatërrimi këtë pjesë të industrisë evroiane?! Përse lejoi Evropa t’i shkatërrohej Evropës ajo industri?! Madje, s’ishin të pakët industrialistët evropianë që fërkonin duart nga gëzimi, sepse po u hapej një treg për të shitur prodhimet e tyre!

Në po këtë kohë, në po ato ditë dhe në po ata muaj, një bujqësi e rregulluar, ku asnjë pëllëmbë tokë nuk mbetej e papunuar, në vend që të shndërrohej nga bujqësi kolektive socialiste, në një bujqësi kapitaliste, iu nënshtrua shkatërrimit të potë. Tokat e Republikës së Shqipërisë mbetën djerr dhe u mbuluan me shkurre. Ç’bëri Evropa për ta ruajtur këtë bujqësi të vetën, që të mos shkatërrojhej?! Pëskundrazi, një shumicë prodhuesish evropianë, sidomos ata të Greqisë dhe të Italisë, u gëzuan që po zhbëhej bujqësia shqiptare dhe u sulën të shesin këtu mallrat e tyre!

Republika e Shqipërisë, deri atëherë diktaturë socialiste, dispononte një arsenal armatimi të lakmueshëm. Evropës, e cila ish anëtare, madje themeluese e paktit ushtarak të NATO-s, ai armatim mund t’i shërbente fare mirë për të mbrojtur, jo vetëm Shqipërinë, por edhe interesat e krejt Evropës në këto hapësira. Pse lejoi Evropa që të shkatërrohej gjithë ai arsenal armatimi?!

Në Republikën e Shqipërisë ish ndërtuar një sistem fortifikimi i atillë që NATO-s dhe vetë BE-së do të mund t’i shërbente si një bazë e fortë mbrojtjeje. Përse e lejoi Evropa të shkatërrohej dhe të asgjësohej ai sistem i jashtzakonshëm fortifikimi, ndërtuar me jo pak privacione e sakrifica?!

Deri në vitin 1990 në Republikën e Shqipërisë kish një sistem arsimor të admirueshëm. Mbi 70% e të rinjve e kryente shkollën e mesme dhe ish e aftë t’i përballonte sfidat e jetës. Nga viti 1990 e këndej, ai sistem arsimor iu nënshtrua shkatërrimit, që nga dyert e klasavet e xhamat e dritarevet, deri te programet shkollorë dhe morali i mësuesvet. Përse nuk ndërhyri Evropa që ai arsim të mos shkatërrohej, por thjeshtë të ndryshonte ideologjinë?!

Në Republikën e Shqipërisë, deri në vitin 1990, i gjithë shërbimi mjekësor ishte falas. Duke brohoritur “E duam Shqipërinë si gjithë Evropa, vetëkuptohej që shqiptarët nuk e donin shërbimin shëndetësor falas. Nuk e doni shërbimin shëndetësosr falas, por, a e donin, a thua e donin shërbimin shëndetësor krejt jo human, krejt jo njerëzor, aq sa mjeku të mos ta shikonte të sëmurin me sy, nëse nuk e paguan sa deyfishi a trefishi i rrogës që merr?! Përse lejoi Evropa të instalohej në Republikën e Shqipërisë një mjekësi, në shumicë rastesh, jo njerëzore?!

Evropa lejoi që të hynte e të praktikohej një tregti antijerëzore edhe me ilaçet. Një e atillë tregti, që edhe i varfëron të sëmurët, edhe nuk i shëron, po përkundrazi, shumë herë i sëmur më keq!

Ish e pritshme që drejtësia e diktaturës së proletariatit e dikurshme, të mos i përshtatej më një Republike të Shqipërisë, e cila po kërkonte me brohori të bëhej si gjithë Evropa. Por, pse arriti puna deri aty sa, mbas 30 vjetësh, me një sistem juridik kapitalist, Republikës së Shqipërisë t’i mbyllej dera për të hyrë në BE?! Përse lejoi Evropa që, në Republikën e Shqipërisë, mbas suprimimit të sistemit juridik diktatorial socialist, të instalohej këtu një sistem kapitalist i atillë që Republikës së Shqipërisë t’i mbyllej dera për në BE?!

Në Republikën e Shqipërisë, në kohën e diktaturës, nuk kultivohej kanabisi, nuk tregtohej droga dhe nuk përdorej droga. Në Evropë përpunohej, tregtohej dhe përdorej. Pse po kërkon tash Evropa që shqiptarët të mos e tregtojnë drogën nëpër Evropë? Pse nuk po e ndalon Evropa përdorimin e drogës dhe atëherë, as shqiptarët, as evropianët e tjerë, të mos kenë arsye as për ta kultivuar, as për ta tregtuar drogën?! Apo bosët evropianë të drogës (edhe vetë qeveritarët evropianë), po duan ta ruajnë për vete edhe këtë monopol?! Ta ruajnë monopol, siç ia dolën të ruajnë për vete edhe industrinë, edhe bujqësinë, duke i shkatërruar industrinë dhe bujqësinë shqiptare?! Shqiptarët, qytetarët më të hershëm të Evropës, nuk u dashka të kenë asnjë të drejtë tjetër, veçse të konsumojnë, me çmime të shumëfishtë, atë çfarë prodhon Evropa!

Dhe u dashka të presë një shekull “për të çelur bisedimet për në BE! Dhe u dashka të presë edhe një shekull tjetër për t’u pranuar në BE! Pse nuk e thonë troç: “Duam ta kemi koloni Shqipërinë!?

Në vitet 1990-1999, Sërbia, një vend evropian, ndezi një luftë të madhe mu brenda Evropës. Luftoi kundër Kroacisë, kundër njërit prej vendevet që e kish krijuar Jugosllavinë, dhe Evropa kërkoi që të dënohej Tugjmani, pse kish luftuar që Sërbia të mos pushtonte pjesë të Kroacisë! Sërbia bëri masakra nga më të përbindshmet kundër banorëvet sllavë të Bosnjës. Srebrenica do të mbetej monument i turpit, në radhë të parë i Evropës! A e dinë evropianët që Srebreica është vepër genocidi e fabrikuar nga një ose nga disa anëtarë të BE-së dhe e zbatuar, vetëm e zbatuar, nga pjesa gjakpirëse, fetarisht e indoktrinuar, e kombit sërb?! Evropianët, sigurisht, nuk i dinë këto gjëra, sepse nuk i lejon kakofonia e mediavet, e krijuar kastile për të mos i mësuar popujt të vërtetat.

Në të gjithë vitet, që nga 1981-shi dhe deri në vitin 1999, Sërbia bënte genocid mbi popullin shqiptar, ndërsa Evropa zyrtare bënte rolin e spektatorit. Mu në sy të kësaj Evrope, mu në njërin nga vendet e kësaj Evrope, helmoheshin, me një lloj helmi ushtarak (bojni otrov), mbi 6000 a 7000 fëmijë evropianë. Mbi 6000 a 7000 fëmijë, ndërsa qeveritë dhe prokuroritë përkatëse të BE