Në ujëvarën e ëndrrave


Nga Gladiola Jorbus


Në ujëvarën e ëndrrave


Në ujëvarën e ëndrrave -

Unë jam drita.

Por druhen të më shohin.

Horizontet i shfaq si dy gjysmërruzuj,

përtej kubesë qiellore.

Por druhen të më besojnë.

Ua zgjas duart, krahët të më shtrëngojnë.

Por druhen të më prekin.

Fjalët e mia bëhen tinguj ritmikë.

Por druhen t’ua vënë veshin.

Fluturimthi vërshoj mbi shpatet e pjerrëta,

ku ylberët kridhen të trazuar,

si lajtmotivet e vjeshtës.

Fle mbi shkëmbinjtë,

ku shtrohen tapete prej myshku të njomë

dhe hënën rrëkëllej me një frymë.

Por druhen të më ndjekin.

E atëherë...

dielli nis të venitet

brenda vështrimit tim endacak.

Kënga e zogjve tretet në muzg.

Druri i kedrit frushullon lamtumirë.

Dhe unë mbetem vetëm...

si balada e erës

në mjegullinën e shekujve.


JERUZALEM

Në Jeruzalem –

ditët shfaqen

nën dritëhije të mpakura.

Rrënoja kujtimesh pelegrine

endin librat e shenjtë

dhe mijëvjeçarët.


Retë dimërore lodrojnë

me harabelat ngjyrëhiri.

Ëndrrat dhe shpresat,

gjysmë të strukura brerojnë

nën kupolën qiellore.


Muri i lotëve - djepi shpirtëror

i litanisë njerëzore.

Lumenj lotësh rrjedhin

si damarë gjaku.

Kujtesa krenare

që valëvitet ndër breza.

Heshtja e krijimit.

Dhembja e shoah-s

që pezull jeton

me frymën e Zotit.


Në Jeruzalem –

era pëshpërit vargje

për jetët e flijuara.

Dhe shekujt luajnë

kukafshehti me emrat -

Jeruzalem, al-Kuds i shenjtë, Shalem.


Dhe ti…

Le të themi që triumfove në karrierë, Me duzina çmimesh që shtyheshin njëri pas tjetrit. Dhe ti… vazhdoje të bëje dashuri me hijen tënde, e ngrije dolli me trofetë që të stolisnin zbrazëtinë e shpirtit.

Kur ninëzat e syve të saj Prej Monalize, Të ftonin të kridheshe në melankolinë e tyre. Dhe ti… gëlltisje si hape gjumëndjellëse Muzgjet e bruzta dhe agimet e purpurta. Me gjakftohtësinë e një mizantropi.

Dhe ti… harrove se në jetë dhembjet ndahen së bashku. Dhe fitoret gjithashtu.

Dhe ti… Përplasje fort derën Pas shpinës së saj Pa thënë një “mirëmbetsh”, as një “lamtumirë” Dhe ajri bëhej i cingërimtë.

Dhe ti… Mbete vetëm me mungesën e saj Që ngjan me nënkr