Në prag të dekadës tretë të shekullit XXI


Akademik Prof. Dr. Hakif Bajrami: Ushtria Çlirimtare dhe Kosova sërish në grackat e të huajve, Edi Ramës dhe LDK-së



Akademik Prof. Dr. Hakif Bajrami

USHTRIA ÇLIRIMTARE DHE KOSOVA SËRISH NË GRACKAT E TË HUAJVE, EDI RAMËS DHE LDK-së

Ku jemi dhe kah po shkojmë?

Nëse letra e A. Vuçiqit dërguar Edi Ramës është e vërtetë (botim i gazetës kombëtare “BOTA SOT”,më 19 XII 2020), atëherë si historian që i njohë hollësisht tri marrëveshjet meskine: Nikolla Pasiq-Esat Pasha (1914 në Nish, 1915 në Tiranë dhe 1919 në Versaj), fakt ky që të lë pa frymë, nuk i preferoj askujtë që ta marrë rrugën e Avni Rrustemit. Por, le të dihet se Edi Rama paska shkuar shumë largë në rrugën e tradhtisë kombëtare, sepse për model politik e paska Pashain e punëve të liga. NUK TË KALON, O EDI RAMA, me KOMPANINË E BATONIT, QË E KE EDHE NË KOSOVË. NO PASARAN! Ka vdekë pazari për ndryshim të kufijëve. E “mini shengeni” shqiptarëve u ka treguar çka është, shebulli i Britanisë. Nuk e japim kombin as tokën e tij, për profite të tarafeve të drogërisë dhe spiunimit të pistë që përfundon me tradhti, shih duke u mbështetë në: “zejtarinë feudale të Esat Pashës”. Piktor, merre një atelie dhe vizato. Mjerë kombi me kë paska pasë punë, sepse e padite Ramush Haradinin, ke sharë e pshtyrë bashkëbisedues e gazatarë shqiptarë, e në anën tjetër e paske pasë pluhur fjalën, për të humbur gjurmë. Të zbuluan ata që me këtë letër publike të kanë shkatërruar për jetë. Thefsh qafën, nëse e ke model Esad Pashën në politikë.

Politikanë shqiptarë, populli mund t` ju mallkoi. Është momenti i fundit të mblidhni mend, në prag të dekadës së Tretë të shkullit XXI; t` u presë sopata në një vend, në interes të shëndetit të Republikës Kosovës, në interes të tërë kombit duke respektuar gjakun e derdhur për çlirim dhe mirëqenie. Kombit i kemi borxh, të gjithë, pa dallim, kombi nuk na ka borxh asgjë. Politikanë shqiptarë, ligësitë që po ia servoni kombit, duke favorizuar nepotizmin dhe korrupsiuonin, jeni kualifikuar në një ofensivë të egër për grabitje dhe vjedhje të djersës që buron nga rrudhat e ballit. Reflektoni kah ju therret KOMBI. Shumë kujt, shtresës së varfur (90%) i ka ardhur thika te fyti nga intrigat dhe varfëria. Nëse kombi jeton në varfëri, e jeton, kokën ju ia keni vu në cung të druve.

Sot shumë korba pa “operacion po bëhen” shqiponja Në Republikën e Kosovës është në rend të ditës zgjedhja e presidentit. Është pyetje për histori a më mirë do të ishte që ta propozojmë Shaip Kamberin apo ndonjë hero që është fuksionar në Kosovë sot, madje edhe të atillë që ka trashëgimi patriotike. E dyta porosi, është partiotizëm sot të flasish për histori madhështore në Tiranë dhe Prishtinë, por është heroizëm i momnetit dhe i çastit që e kërkon koha që të mendosh dhe të flasësh mu në parlamentin ku vlon neofashizmi në Beograd, e nepër botë, ama me fakte . E vërteta, ushtruesja e detyrës të Presidentit Kosovës dhe Kryetare e Parlamentit Republikës Kosovës e mbajti një fjalim në Parlemntin e Shqipërisë në Tiranë. Pa e zënë në gojë fare UÇK-në, nuk pati dy mend të tregoi se ka lidhje gjaku me Sulejman Vuçiternën, që e “paska vrarë Enver Hoxha”?. E se dike më të afërm ia paskan vrarë serbët, dihet e nuk dihet, por ajo nuk e dinte se ku ishte Sulejman Vuçiterna, në ofensivën e Rregjimentit famëkeq “KOSOVA” në janar-shkurt 1944. E Zonja ushtruese e detyrës Presidentit Kosovës është dashur ta lexonte njëherë e mirë “Dosjen Sulejman Vuçiterna”, e pastaj ta përmend emrin e tij në foltotre, duke e keqpërdorur mikëritjën, ku i mori nja katër duartrokitje fare të ftofta, por jo prej depuetëve që e njohin historinë. E vërteta, e di që është një kërkesë në Tiranë që mos të botohen shkrimet e mia, se po na e prish “vllazrimbashkimin” me Serbinë. Ore kryadministrator me BaHa (!), unë nuk shkruaj kundër kombit serbian, por shkruaj me argumente për një politikë koloniale të pushtetit serbian, që ka rrëshqitë deri në gjenocid. Pra shkruaj për një politikë që i ka bërë nderimet më të larta Esat Pashës (të cilin ka zëra në Tiranë që provojnë ta rehabilitojnë një tradhtar me dëmkë.). E kjo do të thotë ta nxijnë patriotizmin e Avni Rrustemit. Nuk u kalon kjo politikë e hienave të “pyllit”. Larg keni shkuar ju oportunista politikë, rruga juaj nuk do të jetë e gjatë, herdo kurë do ta kuptoni se notoni në gënjeshtra dhe në rreth të thatë.

E vërteta, Presidentja në detyrë Vjosa Osmani në Tiranë krijoi një avantazhë politik sepse ua përplasi mu në Parlament faktin se ata që çojnë ujët në MINI SHËNGENIN Ballkanik, ata njëherit e injorojnë dhe gjenocidin serbian ndaj shqiptarëve për dy shekuj. Çështja vijuese e përparësisë së Vjosa Osmanit ishte se ajo në pjesën më të madhe të fjalimit ishte e drejtë për drejtë, fakt ky që dëshmoi se Republika e Kosovës po krijon një plejadë politikanësh siç është edhe Alibin Kurti, që nuk pranojnë kurrfarë seevilizmi apo inferioriteti. E mu kjo politikë DEMAÇIANE i nevoitet Kosovës. Natyshisht se politikanët e këtij niveli në rend të parë që shikojnë në ardhmëri, nuk është e panevojshme që ta njohin shkëlqyeshëm historinë. Por, në këtë njohje të historisë në rend të parë kryen punë filozofia e historisë, sepse ajo është mbretëreshë e shkencave shoqërore. Pra, marrë në përgjthësi, jo vetëm Vjosës i duhet ende punë për një politikan të nivelit të Adem Demaçit. Pse po e them këtë. Riçard Hollbruk dihet se ka qenë njëri ndër diplomatët e fuqishëm të SHBA-ve në fund të shekullit XX. Me gojë të vetë ma ka thënë në një takim jo të rastësishëm: “Jam njeriu i tretë në hierarkinë e pushtetit në SHBA. Jam takuar me mijra diplomatë. Askujt nuk ia kam drojën. Por kur e di se duhet gjatë këtij viti që po takohëm me ADEM DEMAÇIN, këtij njeriu jo që ia kam drojën, por ia kam edhe respektin, se për një vendi të vogël dhe një popull që ka popullsi sa një lagje e Nju Jorkut, ky njeri NUK ËSHTË INFERIOR. Ta thotë të vërtetën dhe nuk të bënë lajka, por të respekton, fakt ky që të detyron për ta admiruar si karakter dhe si njeri që i ka kryer punë kombit që nuk do të mund t` i kryenin nja dhjetë divizione ushtrake moderene”. ( Nga takimi konfidencial, dhjetor 1998, Prishtinë. Vinte nga Shkupi).

A ka mundësi sot që shumë shqiponja të bëhën korba? Po, po e dijmë se ka edhe Koçi Xoxe të gjallë sot në Tiranë dhe Prishtinë, e që janë pushtetarë, sepse nuk e dijnë Dosjën e tij në Beograd, që peshon nja 2115 faqe flliqësira të çdo lloji, madje duke e akuzuar edhe Leo Fraindllingun, se: “kishte shkruar më 1913 për mizoritë serbe ndaj shqiptarëve, jo nga pozitat Leniniste”. Me këtë fjali tregohet se korespodencën: Enver Hoxha-Leo Fraindlling, për GOLGOTËN SHQIPTARE 1912-1913, e lexonte Koçi Xoxe në Tiranë, dhe e stoponte Aleksandër Rankoviçi dhe Vllada Zeqeviçi (popi) në Beograd. Lidhur me këtë, më kujtohet kur gjyshja QAMILE (një malësore e shkolluar për kohën) më 1957 u tha tre burravecëve në odën tonë në Ballofc të Llapit: “Ju filluat më 1941 t`i maltretoni disa gra serbe. Marre ju koftë. Nuk ngucën gratë dhe fëmia. Ato ligësi i bëjnë vetëm burravecat që kanë tru bubrreci. Por kurrë nuk guxuat ta vrani Bozhidar Paunoviçin, që m’i ka pre, gri e diegë në zjarrë 54 antarë të familjës në Sharban të Llapit, në shkurt 1921”. (Emrat e të vrarëve në 14 katundet e Llapit janë botuar në: HAK, PRAVDA, SHQYPNIA, SHKUMBIMI. E përplotë janë në fondin e KMKK në Tiranë, madje të prezatuar edhe në Shoqatën e Kombeve në Gjenevë nga Bedri Pejnai; madje të publikuar më 1979: H B, “Rrethanat shoqërore dhe politike në Kosovë 1918-1941”, Prishtinë 1981, në 458 faqe, me 4211 referenca; e nxjerrun nga doktorata me 1105 faqe, e mbrojtur si doktoratë nga Prof Dr Ali Hadri më 15 janar 1979 në Fakultetin Filozifik në Prishtinë).

Pse i theksova këto fakte, për qyqarinë e atij që ka lëshuar kërkesë në Tiranë: mos shkruani kundër Serbisë. Sigurisht këtë urdhër e ka lëshuar Baton Haxhiu!

E në këtë shkrim jam i obliguar si historian ta spjegoi një fakt. Lexone Programin e Komitetit Kosovës dhe do ta kuptoni se më 1918, paria politike shqiptare me seli në Shkodër, 30 vjet para se të aprovohet nga KS OKB Konventat e Gjenevës për luftën. E aty tesktualisht thuhet, duke e urdhëruar çdo çetë kryengritëse nacionalçlirimtare 1918-1941, që veprointe në Kosovë, citoi: “NUK GUXONI ME VRA CIVILË SHKIE. KUFOMAT E TË VRAMËVE TË OKUPATORIT, NUK GUXONI T` I VARROSNI PARA SE TË VJENË NJI KOMISION NDERKOMBËTAR….”

Rasti i tretë, këto ditë Vlladimir Putin foli katër orë me gazetarë. E bëri një krahasim në mes Krimesë dhe Kosovës. E tha se Krimea me referendum paska vëndosë t`i bashkohet Rusisë, e që historikisht dihet se nuk ka qenë pjesë e Rusië. E Kosova pati mbajtur REFERENDUM për pavarësi më 1991, pra para Krimesë. E pasi që V. Putin qenka principial pse nuk e njohu Republikën e Kosovës me Kushtetutë të vitit 1990, dhe me Referendum të vitt 1991; e pasi që po kërkon histori, ja ku e ke: Kosova deri më 1912 ka qenë pjesë e okupuar e Shqipërisë etnike, edhe atëherë 94% me popullsi shqiptare. U nevoit një shkull luftëra në kohë të ndryshme që “REFERENDUMIN” me fuqinë e armëve ta përseritë UÇK, e më në fund edhe NATO, për ta çliruar së bashku një popull 97% e popullit autokton, pra nuk llogaritën kolonistët sllavë. Po, në Krime, rusët sot janë shumicë dhe aty janë të KOLONIZUAR, duke i larguar vendasit me dhunë shtetërore. Pra duhet të dihet se Rusët në Krime, janë kolonizatorë dhe më në fund OKUPATORË. Pra rusët nuk janë autoktonë në Krime, siç janë aktoktonë shqiptarët në Republikën e KOSOVËS. Pra edhe Putini flet broçkulla politike, sikurse në disa nyanca oratorja jonë në Tiranë.

TË MOS HARROHEN TRI DETYRA E mbani në mend se Shqiptaria sot i ka 15 milionë banorë me vetëdije të lartë kombëtare. Plus kësaj, UÇK me luftën e saj na ka rreshtuar në miqësi me NATO-n. Sot Shqiptaria e sidomos Republika e Kosovës, në anën tjetër, është lënduar shumë rëndë me arrestimin e kreut të UÇK nga Gjykata e Specializuar në Hagë. Në këtë sprovë shumë të vështirë, provimi i parë për Republikën e Kosovës është zgjedhja e Presidentit. E në këtë pikë zgjedhja më e mirë do të ishte një konsesus i plotë që: Prof Dr Murat JASHARI të nominohet dhe të zgjidhet PRESIDENT i REPUBLIKËS KOSOVËS UNANIMISHT, sepse Familja JASHARI me sakrifica dhe paanëshmëri politike, i tejkalon përmasat kombëtare. Pra kjo zgjedhje jo vetëm që na bën nder, por edhe na faktorizon në tërë botën e civilizuar. Faktori numër DY që duhet patur parasysh në këtë kohë të akuzave nga çdo anë, e që duhet mbrojtur si KOMB, është që ta faktorizojmë historinë e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), pa hezitim sepse këtu jemi sulmuar me tërë fuqinë e tyre nga armiqët jo të pakët. Faktori numër TRE, është lufta për ta faktorizuar nëpër botë me miqë shumë, shtetin e Kosovës. Pra mos të harrojmë, e të përqëndrohemi në këto TRI obligime kombëtare, për ta patur rreshtimin për fitore të reja dhe të sigurta, në dekadën e TRETË të shekullit XXI. Unë mendoj se tërë kombi do të rreshtohet në këtë valle me plotë sprova: ekonomike, arsimore, shëndetësore dhe politiko-shtetërore.

Ejani të marrim shembull nga historia Por mbi të gjitha Shqiptaria sot nuk është pa: ABDYL FRASHËR, MYDERRIZ YMER PRIZRENA, HAXHI SADRIA, HASAN PRISHTINA, MIHAL GRAMENA, BAJRAM CURRA, ISA BOLETINA, IDIZ SEFERA, DED XHON LULA, ELEZ ISUFA, AZEM BEJTA E SHOTË GALICA, VOJO KUSHA E QEMAL STAFA, EMIN DURAKA E HAJRO SHAHMANA, HAJRO PLAVA, HYSNI ZAJMA, MARIE SHLLAKA e YMER BERISHA, ADEM DEMAÇA, ADEM JASHARA, FEHMI E XHEVË LLADROFCA, AFRIM ZHITIA E ILIR KONUSHEFCA, MEHË UKA, AGRON RRAHMANA, SHKËLZEN HARADINA, INDRIT CARA, AGIM RAMADANA E SALI ÇEKA, TAHIR SINANA e ZAHIR PAJAZITA, VËLLAZËR BYTYÇI-të gjithë antiokupatorë. E si kampinon të humanizmit nuk duhet harruar kurrë TË SHENJËTËN NËNË T E R E Z Ë N dhe ideologun e emancipimit gjithkombëtar ADEM DEMAÇIN me PROGRAMIN E TIJ (LRBSH) nga viti 1964. Pse jo, në këtë grixhë është edhe KRYEPLAKU i PAJTIMEVE Prof ANTON QETA.

Prandaj ju të territ, ligësitë po ju ngushtohën, sepse sot informata është fuqi PRODHUESE në shekullin e INTERNETIT. I dërgoni spiunimet në muze, sepse shumë shpejtë do të zbuloheni. Mendimi, fjala dhe vepra e KOMBIT duhet vënë në lëvizje progresive sot, më shumë se kurrë.

Pse mos të mednohet më thellë E le të dihet se asnjë lloj mjegulle nuk largohët pa e shkrirë dielli. Pra, popull: imitoje diellin dhe rreshtohu me vetëdije kah sakrifica dhe dlirësia, kundër punëve të pista, në mënyrë që varësia dhe varfëria në Republikën e Kosovës, të largohen nga vatrat tona si mjegulla para diellit, ashtu si e larguam robërinë me sakrifica dhe më në fund si porosiste Adem Demaçi më 1964 (LRBSH): “Nëse është nevoja edhe me fuqinë e armës. E nuk ka rëndësi a na ndihmon Lindja apo Perendimi, me rëndësi është se lufta jonë është e drejtë”. Para opinionit shqiptar shtroi këtë pyetje: Ku ka popull dhe forcë ÇLIRIMTARE që ia fshehë krimet okupatorit dhe hafijeve të tij? Ku ka institucion shtetëror në botë që agjenturat e okupatorit ia sjellin dokumentet në zyrë dhe ato dokumente t`i përdorë për “humanizëm”? Ku ka person publik shtetëror që arrestohet për një detyrë që së pari është dashur të dihet se kush i ka sjellë Dosjet për tërë zingjirin komandues të UÇK-së në kryesinë e OVL UÇK? JO, NUK KA. Por Kosova, le të dihet se është ende një koloni moderne, prandaj ka sjellje të këtilla, aq më pakë që dosjet kanë ardhë me paramendim, sepse e kanë ditë organizatorët qëndrimin e OVL UÇK. Aq më parë popullit duhet bërë e ditur se jemi në sprovë permanente dhe asnjë lloj hapsire nuk le vakum të jemi komodë, siç propogandojnë partitë sot. Shkurt e shqip: BE, e sidomos Rusia dhe Serbia, po i frigohën modelit të luftës së UÇK-së.

Njëqindë e pesdhjetë vite intriga dhe PROGRAME serbe për shfarosjën e shqiptarëve (1836-1999), në stlin: përserite dhe vetëm përserite intrigën dhe krimin, sepse diçka nga ky zanat antinjrëzor do të mbetet shembull dhe mbeturinë për të vepruar edhe nesër. Dhe çka është këtu politikë brutale anticivilizuese, është fakti se po përseritet akuza për të njejtën pasojë e që është realizimi i një pozite koloniale mbi një popull që nuk është ardhacak, sikundër janë serbët, por është autokton siç janë shqiptarët. Nuk ka dilemë, Rusia me Serbinë është kthyer në një aksion të turpshëm politik dhe diplomatik, sa që më shumë është kah investohet për ta sulmuar shtetin njomëzak të Kosovës, se sa politika pansllaviste të mbrohet nga mundësia e Luftës Tretë Botërore. E ndaj kësaj fushate të egër ruso-serbe, në Perendim më shumë po bëjnë sehir, sepse po klithin: “asgjë nuk duhet bërë për drejtëuesit e UÇK-ës për një burgim të gjatë, sepse kemi luftuar 78 ditë për çlirimin e vendit të tyre”. Këso shprehjesh apologjike ke mundur të dëgjoish nepër Evropë nga viti 1924 e deri më shpërthimin e Luftës Dytë Botërore më 1939, atëherë kur shumë kujtë i doli gjumi për rrezikun që i kanosej botës, por çdo reagim atëherë ishte i vonuar. E vërteta, për mizoritë e Luftës Dytë Botërore janë shkruar vëllime të tëra studimesh, por nuk është pranuar publikisht ende një fenomen: deri sa në tërë Evropën po ndiqeshin HEBRENJËT, Shqiptaria atyre të përndjekurve u gjeti strehim. Në realitet, atë humanizëm në Shqipërinë Londineze po duan ta përvetësojnë duke na identifikuar me politikën e Xhafer Devës dhe të Rregjimentiti “Kosova”. E po të hulumtohet detalisht çështja hebreje në viset shqiptare, atëherë më tepër janë shpëtuar hebrej në Shqipërinë Kontinentale, jo më pak se për 1792 persona, madje edhe të atillë të sjellur nga Greqia. Faktet lidhur me këtë çështje po flenë gjumë në një arkivë afër Fariburgut, por kush t`i botoi, sepse një pjesë e historianëve shqiptarë që janë shkolluar në Vjenë, më tepër kanë prirje t`ia kthejnë pushkën vetit, se sa ta zbardhin të vërtetën. Po çfarë informate mund të jetë, kur një diplomat e viziton një trevë kombëtare për dy ditë dhe ta mësoi tërë historinë(!). Këta dhe ata, së pari, duhet ta dinë se Herman Nojbajer e ka ideuar Divizonin SS “Skenderbeg”, për t`i mbrojtur kufijtë etnikë të Shqipërisë ligustike në 104.000 kilomatra katrore, sipas hartës së vitit 1876. E Divizioni SS “SKENDERBEG” në asnjë veprim kurrë, kurrë nuk ka pasë punë me Hebrenjë. (Studione në detaje këto njësi: A “E”, grupin luftrak “BREDOV” (Krahina e Gjilnit), grupin luftrak “LLANGER” (Krahina e Llapit), Grupin luftrak “SHOLLC” (Vija rrugore Shkup-Prishtinë-Mitrovicë), grpin luftrak “Skenderbeg” që bërë luftë në trevën e Kollashinit herë me çetnik e herë njësitë e rregullta të Millan Nediçit. Po historia e Qeverisë Millan Nediqit (1941-1944 si kuisllingu më stabil në Evropë), qysh më 1942 e botoi lajmin se “Serbia është pastruar nga Hebrenjët”. (Burimi: Fondi i M Nediq në AVIIB; “GLLAS SRPSKE CRKVE 1941-1944, detalisht se si hebrenjët nuk guxojnë as nepër autobus ap tarmvaj të lëvizin me serbian). Këtë histori po përpiqen serbët për dy shekuj ta përdorin kundër shqiptarëve. Pra te ky qëllim mbështet Serbia që i përpiloi 35 programe për të na shfarosë (1836-1999).

Tani po i kthehem një plage që po më dhemb sikur me më vu thikat e helmatosuna në kurriz. Evropë dyftyrshe, Perendim i admiruar, SHBA të respektuara me tru e të dashura me zemër, ju nuk e dini në përgjithësi fare historinë e popullit shqiptar, si populli më i vjetër i Ballkanit dhe Evropës. Po, Evropë e gjashtë Fuqive të Mëdha (1877-1946) kundër Shqiptarisë nuk ke lënë intrigë nga korpusi i Makiavelit që nuk e ke provuar me thika, zjarr dhe topa kundër një populli, vetëm pse në shekujt XIV-XVI e pranoi ISLAMIN, krejt me qëllim për t`u shkëputur nga panësllavizmi, për ta pamundësuar politikën shkombtarizuese të serbizimit, sepse më as popa e as “vllastelini” nuk mundnin dot ta detyrojnë që ta ndrrojm origjinën, sikurse provuan në Perandorinë NËNTË Vjeçare të Car Dushanit (1346-1355). E vërteta e islamizit të shqiptarëve, në fillim ishte shpëtimtar dhe më tutje edhe pse religjioni filloi të identifikohet me okupatorin, prap se prap dihej në bazë të një tradite se deri ku duhet t`i thuhet bukës bukë, e ujit ujë. E vërteta, okupatori osman (po i shmangem Epokës Kastriotit dhe Pashallëqeve shqiptare: të Janinës dhe të Shkodrës) ku u fikën më 9 gusht 1830, duke ua këputë kokat 500 deri në 800 politikanëve shqiptarë, që i kishin shkuar Pashait për iftar në Manastir. Nga kjo kohë më nuk ka pasë as miqësi njerëzore, e as rreligjioze me Stambollin. Metamorfoza, në bazë të tri Elaborateve që ruhën në Arkivin e Vjenës (1853?!), u përgatit me shumë kujdes, gjithnjë për të folë shqiptaria me një zë dhe për të jetuar për një ZOT, për një FLAMUR dhe një shtet. Kjo ide, pasi që kishte qarkulluar në popull për dy dekada, u plasua në DIVANIN e Sulltanit më 1869, dhe për tre muaj u pranua se: “SHQIPTARIA duhet të jetë një VILAJET, që për një kohë do të jetë dora e djathtë e Babadovletit”.(Dokumentin e keni në Arkivin e Satmbollit).

Pas shuarjës së mundësisë që: “FEJA E SHQIPTRIT TË JETË SHQIPTARIA”, më 1871, kur Gjermania e shpalli BASHKIMIN në një pallat të Parisit ( VERSAJ,sepse e kishte okupuar pjesën më të madhe të Francës), Stambolli nga ky trasformim në Evropë do të trembët dhe çështja e themelimit të një vijlajejti shqipta,r jo që do të ndalohet të propogandohej, por kundër shqiptarisë do të fillojë një luftë speciale në tri fronte: kundër çdo padrejtësie lokale, kundër çdo nderhyrje nga Stambolli në viset shqiptare dhe kundër çdo politike se “Aranutët janë besnikë, por sllavët serbianë na janë më të zemrës sepse edhe nëna e sulltanit është sllave -ruse).

Pikërishtë më 1875 do të filloi të montohet një politikë kriminale serbe kundër shqiptarisë. Ishte fjala për hedhjen e kokave të derrave nepër medrese dhe xhami, e njëherit duke i akuzuar vllazërit katolikë shqiptarë nepër tërë Vilajetin e Kosovës. Kjo akuzë bëhej krejtë me qëllim që në shqiptarët të vinin deri te lufta civile. Çështja pati shkuar aq largë më 1877 sa që Principata serbe do t` i propozojë Stambollit që të kërkojë hapur: “Aranutët e rreligjionit islam t`ua bojkotojnë mallin të gjithë tregtarëve katolikë”. Ky fenomen zgjati për dy muaj sa që shumë vllazër katolik kishin përgatitë çdo gjë që të largohen nga vatrat e veta stërgjyshore. I pari ndër të parët që ngriti zërin e ndërgjegjës ishte Myderriz Ymer Prizreni:”VLLAZËRIT KATOLIKË NUK JANË ATA që po i hedhin kokat e derrave nepër mederese dhe xhami, por janë pikërisht disa “hoxhollarë” të ardhur nga Rusia me leje të nënës së Sulltanit, që ditën i falin pes vaktet e natën po pinë raki me popat serbë m’u në qendër të Prizrenit”. Kjo fjali shpërtheu si vetima nëpër tërë Pearndorinë e sëmurë në Bosfor. M’u për këtë, veprimtaria e Lidhjës Shqiptare të Przirenit me asgjë nuk u kundërshtua në fillim. E vërteta, për tre muaj të gjitha familjet shqiptare katolike më 1881 e furnizuan Ushtrinë e Sulejman Voshit me bukë, djath e kos Dukagjini.

MYDRRIZ YMER PRIZRENI BABAI I SHTETIT MODERN SHQIPTAR 1877-1886 Myderrizi famëlartë Ymer Prizreni, në maj të vitit 1877, kur Rusia po shënonte shenjat e para se do ta fitonte luftën kundër Perandorisë Osmane, me përqëndrim në Pleme të Vogël (Bullgari) , ai lëshoi një kushtrim nga xhamia e Prizrenit se SHQIPATARISË I DUHET ITIFAKU, sepse jemi në rrezik, jo që i dhimsej Padishahu, por e dinte si profesor i Medresesë në Kushumli se Sanxhaku i Nishit (Shipnia e Moçme) do të shfaroset në stilin e luftës kryqzatë nga viti 1688-1690, kur treva e Kosovës u bë shkrumb e hi, here-herë ne emër të kryqit, herë në emër të dinit islam. Pra m’u në kushtrimin e lëshuar më 10 mja 1877 duhen kërkuar rrënjët e Lidhjës Shqiptare të Prizrenit, të “cilat kurrë nuk i absorbon toka arbënore”, do të shkruaj famëlarti Bedri Pejani më 1909, kur kishte rifilluar të mendohet për një finale shqiptare të luftës së drejtë për çlirim. Në vitin pasues, në kohën “kur të bjerë dushku prej rremit”, duke imituar kështu Rrevolucionin Francez, Bedriu –Babushi, e tha këtë sepse një vit më parë, KUVENDI më i madh ndonjëherë shqiptar, kishte filluar punimet pikërishtë më 14 korrik 1908 në Ferizaj, tubim ky që ia dridhi themelet shtetit që ishte konservuar të prishet mbi damarët e shqiptarisë.

Ishte pra kjo kohë (1908-1912), a të mirret për MODEL të luftës për të dalur Shqipëria në vete përmes rrevolucionit ameriakan (nacional dhe social), apo farncez(çlirim social), gjithnjë duke u specifikuar nga mendjedlirësia shqiptare, e cila u përckatua për modelin social. Çka do thotë kjo? E vërteta, modeli social i bërjes së shtetit shqiptar ka qenë i pranishëm edhe në Konferencëne Paqës në Londër. Por ky model u aplikua sepse ndryshe, nëse do të forcohej edhe modeli nacional, atëherë Shqipëria duhej të bëhej minimumi ajo e katër vilajeteve . E këtë model Evropa nuk e pelqente sepse donte për t`i ushqyer klyshët e saj, e që ishin fqinjët e shqiptarëve vet. Edhe më konkretisht, dihet fare mirë se çfarë karakteri kishte Rrevolicioni amerikan (çlirim nacional dhe social) e çfarë karakteri kishte ai francez ( çlirim social). Pra mendjendritësia shqiptare shpresonte se, së pari, duhet dhuruar kombit çlirimin socila, e pastaj “rrezet e çlrimit shpresohej që të vijnë më lehtë dhe më me pak gjakderdhje”, e pikë së pari modeli francez është fashur të aplikohet për faktin se Sqiptartë ishin në ndarë në TRI RRELIGJIONE, e IMEDIATIVISHT u duhej parulla: EGALITE- FRATERNITE-LIBERTE (Bashkim, Vëllazërim, Çlirim-liri). E vërteta, në këtë starllim historik ka pasë edhe hilegji edhe fajdexhi që me asnjë provë nuk kishte fuqi që i ndanë nga Stambolli. E këtu dikund pushon edhe tradhtia që nuk ka fare ngjyrë rreligjioze, sepse kishte dyfish më shumë shqiptarë agjentë të Padishahut se sa ata të rreligjionit islam. Është fjala për bajraktarë dhe klerofanatikë të beneficioneve të garantuara ortodokse, po edhe katolike. Socialja kërkohej pikërishtë nga Myderriz Ymer Prizreni, sepse asnjë komb i Ballkanit nuk ishte çliruar për njëherë nga Padishahu. Historianë shqiptarë, hulumtoni dorëshkrimet e Myderriz Ymer Prizrenit se mjaftë keni “pjekë petlla në ujë”!

Pas një pune intensive, deri te tubimi qëndror (pas një sërë tubimesh nepër të gjitha nahitë e Vialejtit Kosovës sidomos-hb), më 10.VI.1878 në Prizëren do të shënohet kurorëzimi. Aty do të lind edhe kjo fjali: “Ne mbesim miqë me Padishahun, por nga kjo ditë OXHAKU JONË TYMON DHE THRRET EZAN (kushtrim) SHQIP PËR SHQIPTARI PA DALLIM FEJE E KRAHINE”. Nuk ishte lehtë ta paralajmëroje lindjën e një shteti të ri, aq më shumë, kur të gjithë fqinjët, e sidomos Fuqitë Evropiane (Anglia, Franca dhe Rusia që themeluan një bllok; Austro- Hungaria, Gjermnia dhe Italia që themeluan bllokun a paknaqur) që ende nuk kishin filluar të sheshëzohen se do ta organizojnë Luftën e Parë Botërore, prandaj në atë rrugëtim ishin të gatëshëm t’u vinin thikat pas shpine, nga çdo pozicion, atyre që i pengonin. Edhe në këtë drejtim, Myderriz Ymer Prizreni, që u zgjodhë drejtues i Kuvendit Prizrenit, e më vonë edhe drejtues i Qeverisë, duke e ditur se asnjë fuqi evropiane nuk ishte që të lindëte një shtet “musliman në Rumeli”, do të klithë kur e pyetën: “Cili është qëllimi i fundit i Kuvendit?” Myderrizi i urtë dhe i ditur do të përgjigjet: “JEMI HU VETËM. Pra jemi me Zotin dhe me fuqinë tonë, me adetet tona, me armët tona, me vëllazërit tanë që nuk janë islamizuar, por që do të na bashkohen rrugës, sepse rruga jonë është edhe rruga e tyre, e cila kur t`i peshon forca jonë e miletit në një vend, do të jemi më të fuqishëm se sa që dukemi tani. Kështu edhe Zoti e ka ba emër të jemi dhe AI na ndihmoftë”.(Cituar sipas Mulla Mustafë Brainës më 1910 në Kulinë, ku krisi TOPI I PARË SHQIPTAR PËR LIRI DHE ÇLIRIM. Pra topi nuk ka krisë në Prishtinë, si këndon Dervish SHAQA i famshëm, por në Ngushticën e Llapit, që quhet Maja e malin Kulinë, ku edhe ADEM DEMAÇI e pati lënë AMANET që të varroset, por kush ta dëgjoi porosinë e tij, kur pikërishtë disa laro shqiptarë, sidomos në Llap, propoganduan mos t’i shkojnë BACËS as në varrim. Ata laro nuk e dijnë se ishte Adem Demaçi ai, që bashk me partiotin Sami Peja e patën varrosë Prof Dr Fehmi Aganin; ata laro nuk e dijnë se kur e grabitën në qytet Bacin, disa policë dhe oficerë, në stacionin e policisë në Laxhën e Muhaxhrëve në Prishtinë, një polic me cinizëm e pyeti: “Ku e ke Ibrahim Rugovën”? E Baca iu përgjegjë (rrefim i Motrës së Bacit), si prej pushke: “UNË JAM IBRAHIM RUGOVA, më vrani rrugaçë, por Ibrahim Rugova nuk do të vdes kurrë”. E ju të LDK, që jeni skajuar dhe përgojoni si politianë të verdhë si lakra, ku ishit për ta mbrojtur “presidentit e juaj historic”; pse përgojoni sot, kur Baca ka pasë dëshirë që Presidenti juaj, i cili quhej Ibrahim Rugova, t’i mbathte ÇIZMET dhe ta komadnonte UÇK-ën si komandant supreme që e thirrte veten, për çka sot do të ishim së paku antarë të OKB-ës, me të drejta të plota. Këtu janë fajet e jueja karieristë prej fajdexhinjësh politikë, por jo vetëm këtu.

Edhe një fakt. Po, unë e di, se kur është diskutuar ÇMOBILIZIMI DHE ÇARMATOSJA E UÇK-së, Gjeneral Ramush Hradini nuk është pajtuar me asnjë çmim që USHTRIA FITIMTARE të