Mos më eja më nëpër gjijtë e mi

Besoj ende se do të vish ,veç Kur të vish mos më eja më nëpër gjijtë e mi Koha shtroi mbi to dëborë U ftohën Mushkritë,zemra ,u lodhën Dhe trupi u shter, mos duket më oaz i bukur

Vetëm sytë s'pranuan të vdesin Në këtë vjeshtë që di të heshtë E thinjet sikur pylli përpara dimrit

Eja, sikur dielli, qielli, që s'fiken kurrë Veç kur të vish ,të pres te sytë.

G.Kadare