MESAZHE FUSHE (botimi i parë) TIRANË 1984



PLUGIM PRANVEROR

Traktoristët punojnë, plugojnë

U japin traktorëve gaz,

Plugjet thurin gërsheta ugaresh.

Tufa pulëbardhash

I ndjekin nga pas

Dielli zë perëndon

Në horizontin e blertë fushor,

Trakstoristët vazhdojnë plugimin

Gjer në mëngjes mbi traktorë.

Dhe nata bie mbi fushë,

Një natë e kulluar,

E bruztë,

Natë myzeqare,

Plot yje në qiell, si lule bostani;

Hëna si pulëbardhë shetit mbi ugare

Drita traktorësh

Ndriçojnë edhe zverdhin,

E Rrotullohen ata nëpër natë

Si qindra luledielli.

Mëngjes…

Zvbresin traktoristët

Lajnë sytë

Lajnë duart

Me vesën e barit,

Fytyrën e fshijnë me mëngët e xhupit,

Duart me dheun e butë të Ugarit.

Dhe ulen pastaj traktoristët,

Hedhin sytë mbi ugar,

Mbi brazdat dredhur gërshet

Vjen dhe ulet pulëbardha e parë

Traktoristët shohin pulëbardhën]

Të rënë mbi ugar si shami

Befas secilit i duket

Si napa e gruas se tij.

Dhe mall

E me vrull traktoristët

Nisin plugimin plot gaz,

Plugjet thurin gërsheta ugarsh,

Blerimi i ndjek ata pas.

MESAZHE FUSHE

Netëve,

Nëpër fusha

Ugare

Buçimat e traktorëve filluan të na vijnë

Si mesazhe pranvere,

Yjet filluan të çelin si lule qershie

Në degët e një reje.

Kuakjet moçalore të bretksove

Ishin dikur për ne, në myzeqe,

Mesazhe e para pranverore,

Para manushaqeve,

Dallëndysheve.

Filloi plugimi pranveror;

Buçimat e traktorëve

Në Myzeqe:

Mesazhe të blerta pranverore,

Mesazhe pjellore për ne..

KOHE KORRJESH

Kohë korrjesh

Natë.

Yjet si kokrra gruri

Përhapur qiellit lart.

Mes grunjrash

Kombajnat pushojnë,

Kombajnerët të shtrirë mbi kashtë

Kashtën e kumtrit shikojnë.

Kashta e Kumtrit,

Rruga e qumështit.

Na thuaj o meti, diçka

Ti e di këto,

Ti lexon gjthçka!

Historia e kashtës së Kumtrit,

Historia e Rruges së Qumshtit?

Herkuli

Gjirin e Erës piu,

U kënaq,

U ngop,

Pika e qumështit pastaj

Prej sisës së Erës kulluan

Dhe RRugën e Qumështit

Në qiell formuan.

-Përralla,shoku Meti!

Shpjegim fantastic.

Shpjegim mitologjik

Kjo vazhdë yjore

Kjo rrugë e bardhë.

Që qie;;it zbardhon netëve të vona,

Është kashta e grurit ,o Meti

Që prapa lënëkombajnat tona.

AUTOKRITIKË PARA KOSARËVE

Me kosa

Dhe motokorrëse

Korrni ju jonxhën me vesë,

Ngarkoni qerret , zetorët me bar,

Kurse une s’kam shkruar për ju

As edhe një vjershë të vetme , kosarë.

Më ka munduar një shqetësim mikroborgjezi,

Kam hezituar

Kam pasur frikë,

Mos poezia më dilte anakronike,

Mos vargu më dilte narakronik.