MESAZHE FUSHE (botimi i parë) TIRANË 1984



PLUGIM PRANVEROR

Traktoristët punojnë, plugojnë

U japin traktorëve gaz,

Plugjet thurin gërsheta ugaresh.

Tufa pulëbardhash

I ndjekin nga pas

Dielli zë perëndon

Në horizontin e blertë fushor,

Trakstoristët vazhdojnë plugimin

Gjer në mëngjes mbi traktorë.

Dhe nata bie mbi fushë,

Një natë e kulluar,

E bruztë,

Natë myzeqare,

Plot yje në qiell, si lule bostani;

Hëna si pulëbardhë shetit mbi ugare

Drita traktorësh

Ndriçojnë edhe zverdhin,

E Rrotullohen ata nëpër natë

Si qindra luledielli.

Mëngjes…

Zvbresin traktoristët

Lajnë sytë

Lajnë duart

Me vesën e barit,

Fytyrën e fshijnë me mëngët e xhupit,

Duart me dheun e butë të Ugarit.

Dhe ulen pastaj traktoristët,

Hedhin sytë mbi ugar,

Mbi brazdat dredhur gërshet

Vjen dhe ulet pulëbardha e parë

Traktoristët shohin pulëbardhën]

Të rënë mbi ugar si shami

Befas secilit i duket

Si napa e gruas se tij.

Dhe mall

E me vrull traktoristët

Nisin plugimin plot gaz,

Plugjet thurin gërsheta ugarsh,

Blerimi i ndjek ata pas.

MESAZHE FUSHE

Netëve,

Nëpër fusha

Ugare

Buçimat e traktorëve filluan të na vijnë

Si mesazhe pranvere,

Yjet filluan të çelin si lule qershie

Në degët e një reje.

Kuakjet moçalore të bretksove

Ishin dikur për ne, në myzeqe,

Mesazhe e para pranverore,

Para manushaqeve,

Dallëndysheve.

Filloi plugimi pranveror;

Buçimat e traktorëve

Në Myzeqe:

Mesazhe të blerta pranverore,

Mesazhe pjellore për ne..

KOHE KORRJESH

Kohë korrjesh

Natë.

Yjet si kokrra gruri

Përhapur qiellit lart.

Mes grunjrash

Kombajnat pushojnë,

Kombajnerët të shtrirë mbi kashtë

Kashtën e kumtrit shikojnë.

Kashta e Kumtrit,

Rruga e qumështit.

Na thuaj o meti, diçka

Ti e di këto,

Ti lexon gjthçka!

Historia e kashtës së Kumtrit,

Historia e Rruges së Qumshtit?

Herkuli

Gjirin e Erës piu,

U kënaq,

U ngop,

Pika e qumështit pastaj

Prej sisës së Erës kulluan

Dhe RRugën e Qumështit

Në qiell formuan.

-Përralla,shoku Meti!

Shpjegim fantastic.

Shpjegim mitologjik

Kjo vazhdë yjore

Kjo rrugë e bardhë.

Që qie;;it zbardhon netëve të vona,

Është kashta e grurit ,o Meti

Që prapa lënëkombajnat tona.

AUTOKRITIKË PARA KOSARËVE

Me kosa

Dhe motokorrëse

Korrni ju jonxhën me vesë,

Ngarkoni qerret , zetorët me bar,

Kurse une s’kam shkruar për ju

As edhe një vjershë të vetme , kosarë.

Më ka munduar një shqetësim mikroborgjezi,

Kam hezituar

Kam pasur frikë,

Mos poezia më dilte anakronike,

Mos vargu më dilte narakronik.

Por ju keni vazhduar njëlloj

Të korrni jonxhe me vesë,

Të ngrakoni qerret dhe zetorët

Me jonxhë,

Me sanë,

Me bar,

Duke marrë nga lopët larushe

Qymësht të bardhë.

NENA

Si më the ashtu në çastet e fundit:

-Mbylle lesën, mbylle lesën…

Derën e apartamentit mbylla unë.

Më çove në fëmijëri,

Më çove në ato vite,

Kur më thoshe në muzg:

“Shko mbylle lesën, Çaçì!

Vrapoja unë në muzg,

Lesën e oborrit mbyllja me vrap,

Lesën e madhe thurur me rakit,

Dhe kthehesha rrugicës duke parë prapa,

Dhe futesha në prehrin tënd nga frika.

Po ti ike, moj nënë,

Ç’pate për të thënë i the të gjitha…

Kam edhe unë diçka për të thënë:

Nëse njeriu s’u ngopka me jetë,

Fëmija nuk ngopet me nënë…

1982, Drita

LUAJNË RREZET NË BALLIN E TIJ

Gjithë natën marshuam nëpër baltë, Në mëngjes pushuam Pas marshimit të gjatë. I lodhur, I përgjumur, Zborist Hazizi Kokën mbështet mbi gardh. Vesa shkëlqen në ballin e tij Dhe balli ndriçon si livadhi i vesuar, Rrezet e diellit si tufa fëmijësh Ballit duke vrapuar. Ai me djalin dhe vajzën përgjumësh qesh, Gushën e pushkës ledhaton Dhe tytën pranë zemrës afron.

NJERËZIT E FUSHËS

Ti futesh me çizme të lyera me baltë të kurdisur Nëpër korridore dhe zyrat e komitetit ekzekutiv, Për t’u treguar njeri i bazës, Operativ, Kurse njerëzit e fushave, Njerëzit e arave Duke kthyer nga fusha dhe të mbjellat, Çizmet i lajnë me ujë kana

Para se të futen në qytet.

MYZEQE, MOJ FUSHË

Myzeqe moj fushë Myzeqe moj fushë Hambari i vendit ti ishe Ushqeje injorancën bejlore me bukë Dhe vetë për bukën e gojës vdisje. Sot fusha ka këngën grurore në gojë, Sot fusha ka qumështin e grurit në buzë Erërat luajnë me grunja Rreh juga e bardhë blerimi si bluzë.

MIRAZHE HËNE

Hëna pluskonte në bardhësinë e një reje Si e verdhë veze Dhe unë fëmija i dikurshëm qe kisha uri Zgjasja duart drejt vezës hënore, Reflekse hëne haja ndër gishtat e mi netëve të dëborta dimërore. Hëna piqej në prushin e yjeve Si misërnike e verdhë, Djersë të verdha djersinte, Avuj buke përhapte në qiell. Dhe unë fëmija që kisha uri Zgjasja duart, të thyeja një copë. Por hënën e hanin netët Dhe unë s’e haja dot!

PARTIZANI S. Libohovës

Para betejës, ai Mori një fëmijë fshatari në krah E ngriti fëmijën lart Në sfondin mavi të një mbrëmjeje pas betejës Qeshte fëmija si statujë e së ardhmes së artë! Kjo betejë për ty, vogëlush Kjo luftë për ty... Vogëlushi qeshi. Preku yllin, Preku pushkën Në sy partizanin e pa Si kujtim përjetësie në sytë e fëmijës Portretin e tij partizani la.

MERAK NËNE

Para plotonit të ekzekutimit Djali, partizani, Lidhur pas ftoit, Pranë blirit Shiko majën e malit Tomor I thotë nëna të birit. I lartë Tomori si sfidë qiejsh. E lartë maja e malit Por ende më e lartë, Sfiduese, koka e djalit...

DËSHMORTI LONI DHAMO

I vogël isha atëherë. Nuk dija Në kishe baba Në kishe nënë, Po një gjë më kujtohet si sot; Kur ata qen të vranë në shesh ta pazarit, Babai Dhe nëna ime të qanë, Vajzat dhe djemtë e fshatit Nga shtëpiake e barinj, u bënë partizanë...

EDHE UNË NDIHMOVA LUFTËN

Kur bëhej lufta, Unë isha i vogël fare Dhe lufta prej meje Nuk priste ndonjë gjë të madhe Megjithatë, Edhe unë Diçka luftës i dhashë: Vdekje fashizmit, shokë! Vdekje fashizmit, shoqe! Cilitdo, Kudo i thashë. Dhe para të gjithëve: Fashistë, Ballistë, Gjermanë Këndova këngën, S’e pushova këngën: O i vogël, o partizan...

NJË PYETJE PARTISË

Parti! Kemi një shok këtu në punë, Flet ai për ty gjithmonë; Partia , shok Partia, Partia, Nëna jonë...

Por në punë ai vjen me vonesë, Ai edhe zborit i shmanget shpesh. Në fjalët e tij i kemi marrë

Dhe i marrim

Për hi syve, Për hi syve i marrim përsëri

Mirë e kemi shoqja Parti?

1981

PËLHURA E ZEZË

Elida! E pamë festivalin në këndin e kuq U mblodhëm atje shoqërisht; Midis nesh; Punëtorë Nëpunës, mekanik, Midis nesh këngëtarë piktorë. Dole ti Elida në ekran, Na qeshën sytë e buza na qeshi, Zhurma u ndërpre në fabrikë Të të dëgjonim ty, Lida, Te dëgjonim ne dhe shokët e turnit të dytë. Ti fillove këngën. Tezgjahët mbetën gojëhapur, Sovajkat vallen e ndërprenë, Një kozmopolit nisi t’i japë gojës, Sovajka e gjuhës së tij filloi të endë: Kjo për rritëse pulash, po, Kjo për mjelëse lopësh është e mirë, Kurse Iva, 90 Orieta, Nika, Kosta, Kanë lindur për muzikë. Por ne të mbrojtëm Ty Elida, Duke të duartrokitur të gjithë. Ne e grisëm pëlhurën E zezë, Që kozmopoliti nisi të endë midis nesh.

GJUHA E BUROKRATIT

Mjaft Me fraza shterpë, stereotipe; Në drejtim të drejtimit shkencor... Në drejtim te drejtimit kulturor... Flet për shkencën Pa shkencë, Për kulturën Pa kulturë, Frazat e tua si rreshtat pa misër, Frazat e tua si rreshta pa grurë, Pak shprehje të gjalla Pjellore Kajeta? Pak shprehje me bukë kemi ne, Që na dërdëllit shprehje shterpe, stereotipe: Në drejtim të...

SHOKUT QË U NGRIT NË PËRGJEGJËSI

Tani qe u bërë me karrige. Kujdes! Mos lejo karrigen të fjalës me gjuhën e drunjtë, Me popullin fol vetë Kjo është porosia e shqetësuar e shokut të vërtetë. TOKA

Mëngjes i blertë prilli. Sa e lodhur po më dukesh, moj tokë, Balli yt me vesë Mbuluar Si me djersë. Të lodh rritja e drithërave, Meraku i grunjërave, Blerimi i misrave. Por mëngjesi me pëllëmbë diellore, Vesën, Moj tokë, Ta fshiu nga balli, Dhe djersa fillon e shkundet si petale Nga çdo ballë punëtori, fshatari.

1983

ANKESA E BARIT

Gruri i gjelbër, I gjelbër dhe unë, Mua më shkulin, Më hedhin në anë të arës, Grurin e plehërojnë, E spërkatin, E pastrojnë... Grurin e mbron një dorë Patjetër, pa fjalë! Po cila dorë e mbron, Cila dorë vallë? Zëri i tokës: Po grurin e mbron një dorë Dora e frytit të artë të kokrrës!

SHOKU NGA QYTETI

Duke iu ruajtur baltës si gjembave, Duke iu ruajtur pellgjeve si qelqeve, Ti fyen baltën arave Ti e lëndon atë, Në prag të mbjellj

PELLGU

Pse rri i turbullt ti, pellg? Të fsheh fundin, Të dukem i thellë!

21 poezi

Nga

Pjesa e Parë e librit tim të dytë "Mesazhe fushe" 1984

10 views

Shkrimet e fundit