Mëdyshje prej Shekspiri


Mëdyshje prej Shekspiri

Vaso Papaj


I heq zvarr këmbët rrugëve, ndërsa era fort më rreh faqet. Shtjella pluhuri pas më ndjekin, s’vjellin fije tym oxhaqet. Mbi kurriz çanta e vjetër, mbushur plot rëndon nga rraqet. Veç beton e kulla të larta, s’ka më parqe, “ish” janë parqet.


Ham-ham, langonj na ndjekin, numërojnë të bukës çapa. Na shijojnë në tava të pjekur, si të ishim nga Shiroka, krapa. Të ushqyer dhe të nginjur, na duan hije, lidhur nga prapa. “Keni parë mbi ujë, tapa? Këmbë dhie, që s’bëjnë as hapa?...”


Linda, ti më ndjek për dore. Dora ime ngjanë copë druri. Don të flasësh po s’flet dot, si t’ kesh pranë një faqe muri. Linda, të lexojë në sy thellë: ti m’kërkon vendim prej burri. Bashkë të ikim gjer në vdekje, se të kam më shumë se nuri.