top of page

Lutje tjetër


Lutje tjetër

Astrit Lulushi


Të lumtur aq sa mund të ishin, njerëzit jetonin si në moçal që thjesht u përshtatej, ndërsa kujdeseshin për askënd dhe askush nuk shqetësohej për ta. Por disa menduan se kjo nuk ishte e drejtë; Ata duhej të kishin një sundimtar dhe një Kushtetutë. Kështu, vendosën t'i drejtojnë Zotit një lutje; "Zot i madh", thirrën ata, "dërgoni një mbret që do të na sundojë dhe të na mbajë në rregull."

Zoti qeshi dhe u hodhi një kërcu, i cili zbriti duke u përplasur me zhurmë. Njerëzit u trembën nga rrëmuja dhe të gjithë nxituan për ta parë atë që iu duk si përbindësh i tmerrshëm. Pas një kohe, duke parë që druri nuk lëvizi, një ose dy nga më të guximshmit u nisën për ta parë nga afër, dhe madje guxuan ta prekin. Pastaj u hodhën mbi të dhe filluan të tallen e kërcenin.

Por kjo nuk u pëlqeu dhe i bënë Zotit një lutje tjetër: "Ne duam një mbret që do të na qeverisë me të vërtetë, jo si ai që na dërgove më parë”.

Dhe Zoti, këtë herë i zemëruar, dërgoi mes tyre një tiran, i cili shpejt filloi punën duke vrarë e burgosur ata që e kundërshtonin.

Njerëzit u penduan për çka kishin kërkuar, por ishte tepër vonë. “Më mirë asnjë rregull sesa sundim mizor”, thanë ata që shpëtuan, “deri sa të gjejmë një udhëheqës nga rradhët tona”.

27 views0 comments

Comentarios


Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page