Lutje për pranim në Qarkun akademist



Shkelqsisë së tij Z. Kryetar dhe shumë të nderuarve Akademistë


Tek hyra në këte amfiteater që nuk dij përse e përceptoj si një imitim i odave tona të kohës denbabaden, menjëherë Ju pashë pikërisht sikur ju kam imagjinuar që në rini -madhështor! Dhe-jam i impresionuar!

Në dridhtime thash me vete: ç’i dinjitetshëm ky institucion! Në veçanti Juve Kryeakademik që me atë shikimin e qetë që jep perceptimin e njeriut të sprovuar, atë qeshjen e matur, elokuencen që nisi nga një thjeshtësi rurale për të mbërijtur tek vetëdijesimi për detyrimin e të drejtuarit të institucionit dhe që duke drejtuar, do e mbrojë në tërë furitë e kohes dhe do e përparoj sa të bëjë e të bëhet vetë një histori e veçantë. Dhe, i nderuar, unë më parë vetem e imagjinoja por tani u binda se Ju, jo që keni kuptuar, por publikisht kini pranuar dhe konfirmuar peshën që ka institucioni. Në frymë akademike keni përzgjedhur me tamam xherdanin e akademikut. Tek e shoh nga kjo largësi e vë re sa bukur Ju rri. Ato pjesët e argjendta me gurë të kalter të verdhë që imitojnë gjetjet arkeologjike të kohës antike, të punuara tek filigranisti që është vazhdues i filigranistëve denbabaden tek i bënin ato për zonjat e sunduesve. Ndofta që nga kohë e Nefritisit-faraones bukuroshe egjiptiane.

Tamam pra, sikur që duke lexuar deri