LUTJA E BARDHË



LUTJA E BARDHË

Tregim i perjetuar nga Fatmir Terziu


Dhoma ishte memece. Dukej e përvuajtur. Qetësihane. I vetmi zë që dëgjohej ishte drithmëza e ngadaltë dhe e qëndrueshme nga minderi i aneksit, ku qëndronte thuajse gjatë gjithë ditës, dhimbja, çoroditja, lodhja dhe ndjesia e gjyshes sime.

“Çfarë do të thoshte, po vuante?”

Skleroza e shumëfishtë ishte, me pak fjalë, një mallkim i përditshëm dhe i pandashëm i gjyshes, edhe me heshtjen e kuitjet e minderit të saj, e gjitha ndaj asaj sëmundjeje....

Eh.... Diku përgjatë hapësirës së 78 viteve të gjyshes sime në këtë planet, sistemi i saj imunitar bëri një gabim gjigant. Për arsye të panjohura edhe nga mjeku më i mirë i asaj kohe në Elbasan, Trifon Marku, trupi i saj filloi të miklonte qelizat nervore, duke ndikuar rëndë aftësinë e përpunimit të trurit dhe duke e disakorduar mjaft lëvizshmërinë e saj në shtëpinë tipike elbasançe në Lagjen e vjetër elbasanase “Spajkore”, që kishte marrë një emër të ri “11 Nëntori”. Ky rast i vetëm, që kurrë nuk i kishte nënshtruar simptomat, fillonte t