Libri i Petrit Rukës nën Bukonvile


Gota e Petrit Rukës nën Bukonvile

Fatmir Terziu


Petrit Ruka e la librin e tij të hapur. Nuk e mendoj se na la poeti ynë i dashur, njeriu dhe miku i rallë… Nuk dua ta besoj… E nuk e dija se poeti do të mbetej mëdyshës. Nuk e merrja me mend. Më pate premtuar se në shtatorin që vjen do të vazhdonim gotën aty rrëzë Bukonviles në Sarandë. E do të kishim pranë si atëherë në ditët e Triremës Ilirjanin, Rizain, e do të thërrsnim aty edhe Kullën e Amerikës, ndoshta do të bëheshin me një mendje me Maton, që iku para teje e do të bënim „debat“ poetik me miqtë e poezisë joniane, duke ngritur një dolli me Mërkurin dhe Maliqin.

E kishe merak Nehas Sopajn, dhe grupin e tij nga Maqedonia e Veriut, dhe flisje me pasion për poezitë e poetëve të ardhur nga Kosova. Dhe shtoje në gotë e sipër: „Pse ka poetë?“