Libri i kohës


Gladiola Jorbus

Versus

Pemët murmurisin në një gjuhë të pakuptueshme.

Njerëzit nguten larg tyre, a thua

se janë qenie me bisht, thundër e brirë.

Krejtësisht alergjikë ndaj polenit dhe botës organike,

rendin drejt shëtitoreve të gjata,

ku shtillen thashethemnajat rreth jetës së luksit,

dhe manekinët bashkëkohorë shndrijnë

nga aksesorët firmato, nga gardërobat e shtrenjta

(faktorë përcaktues të koeficientit të inteligjencës humane).

Në skajet e mbrëmjes, ajri i vesh bisedat vanitoze

me aromën e një snobizmi të sëmurë.

Dhe shija e dehidratuar e homosapiensit,

ëndrrat shkërmoq - në hapësirën tektonike

të shpirtrave të shformuar e të mendjeve boshe.

Dinjiteti struket, qëndron mënjanë, pret të shuhet...

si drita e shterpët e një meteori, që kurrë - s’u bë yll.



Libri i kohës


Shpirti zhvishet mes vargjesh.

Bota përgjon fytyrën

që fshihet pas maskës.

Ditënatë e pështjelluar.

Vetmi ishulluese -

nën pëlhura të zhubrosura.

Dashuri ngurosëse si vështrimi i Meduzës.

Nuk mund të rendësh me galop,

hipur mbi një gërdallë të vjetër

si Rosinanti.

Kur jeta plazmohet në librin e kohës,

si trillet tinëzare

që përvijojnë paradokset.

Dhe shpresa mbështillet,

me kokrriza të njëtrajtshme graniti

për të mos fluturuar me erën.



Trill

Dritëzat u shuan në pupilat e mia.

Lotët ëndërrojnë të shndrisin muzgëtirat.

Hijet notuese kridhen

mbi detin kaltëror të trishtimit.

E dhembjet - fshikullojnë rrezet e diellit

në flokë, në arterie, në krejt shpirtin tim.

Malli i zbehur nga vitet e brishta

derdhet në lumë si një poezi e harruar,

si një peng i vjetër që humbet në rrjedhën e tij.

Nata zhvesh petkun e errët.

Ngjyhet me purpurin e çmendur të agimit.

Dhe me një buzëqeshje shtinjake,

u dorëzohet trilleve të lashta sa Toka.



(BUDVA, MONTENEGRO)

21 views0 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif