LESHTORI



Tregim nga Kozma Gjergji


Me Tolin, mikun tim, po shkoj të vizitoj qytetin ku ai banon, të preferuar aq shumë nga turistët për mrekullitë natyrore, antike, mesjetare e moderne.

Në hyrje bie në sy një shtatore burri si e ngritur enkas për t'i uruar mirëseardhjen çdo mysafiri. Portretit të tij prej komiti ia shton madhështinë një ujëvarë leshrash që i zbret deri në kërthizë.

-Ndonjë çlirimtar, filozof, artist?… -pyes mikun.

-Jo, jo… Kush do t'ja dijë për ta! Apo që të mbetet kurdoherë me trastën bosh e barkun e uritur!… Ky ësh­të një prestigjator gjenial i ca punëve disi të veçanta. Shumë të leverdisshme. Emrin e respektuar Leshtori, që banorët ia kanë vënë, e mbajnë qëndra bamirëse për kafshët e braktisura dhe një nga rrugët. Nderohet, se falë pikërisht leshit ka kontribuar në mbrothtësinë e qytetit.