top of page

LESHTORI



Tregim nga Kozma Gjergji


Me Tolin, mikun tim, po shkoj të vizitoj qytetin ku ai banon, të preferuar aq shumë nga turistët për mrekullitë natyrore, antike, mesjetare e moderne.

Në hyrje bie në sy një shtatore burri si e ngritur enkas për t'i uruar mirëseardhjen çdo mysafiri. Portretit të tij prej komiti ia shton madhështinë një ujëvarë leshrash që i zbret deri në kërthizë.

-Ndonjë çlirimtar, filozof, artist?… -pyes mikun.

-Jo, jo… Kush do t'ja dijë për ta! Apo që të mbetet kurdoherë me trastën bosh e barkun e uritur!… Ky ësh­të një prestigjator gjenial i ca punëve disi të veçanta. Shumë të leverdisshme. Emrin e respektuar Leshtori, që banorët ia kanë vënë, e mbajnë qëndra bamirëse për kafshët e braktisura dhe një nga rrugët. Nderohet, se falë pikërisht leshit ka kontribuar në mbrothtësinë e qytetit.

-Nuk po i bie dot hiç në të…

-Ja, siç e shehë, ai është i tëri leshtor. Tamam nga ky aset u nxit të bëhet nismëtar i organizimit të një konkursi, që mundësoi e mundëson cilindo të konkurojë për flokët, mustaqet dhe mjekrën më të gjatë. Caktoi dhe shpërblime tejet joshës për fituesit.

Çuditërisht doli tepër e pëlqyer. Pjesëmarrësit dhe tifozëria u shtuan në përmasa të pabesueshme. Sigurisht dhe fitimi. Duke parë këtë e zgjeroi garën edhe me imitues të pamjes së personaliteteve të apasionuar pas balukeve, mustaqeve e mjekrës më të bukur.

Suksesi qe befasues. Atëhere ai e pasuroi dhe me sfilata e lojëra zbavitëse të kafshëve, me reklamimin e veshjeve dhe racave të tyre.

Pushteti ia vlerësoi talentin dhe e mbështeti menjëherë. E cili biznes nuk ndihmohet nëse di të sillet si ai zagari që kurrë nuk e kafshon të zotin dhe ia çon vet prenë!?

Në vijim atij iu dhanë me konçesion me kosto qesharake një territor i konsiderueshëm dhe e drejta për të organizuar e administruar panaire të ndryshme. I integrojë të gjitha bashkë në një veprimtari goxha fitimprurëse.

Toli më jep biletën dhe programin e panairit të radhës e të tjerave. E fillojmë me këqyrjen e sfilatës së zagarëve, ku ekspozohen racat e përmirësuara për nga pamja fizike e inteligjenca. Argëtuese janë veçanërisht loja për të zbuluar e ndjekur prenë dhe vrapimi me pengesa të vështira.

Pranë nesh qëndrojnë në pritje për të hyrë në garë me qentë disa zonja e zotërinj. Do paraqesin kryesisht veshjet më të reja për kafshët dhe demonstrojnë se kush e bën më interesante e tërheqëse lojën zagar-pronar.

Një zonjë e moshës së mesme aty afër nuk resht së përkëdheluri e përqafuari qenin. Njësoi si ta kishte dashnor. Tërheq vëmendje veshja e kushtueshme e me stil që i ka bërë, kolani, medalioni, rripi i dhëmbëzuar dhe plotë xhingla-mingla që ia zbukurojnë qafën muskulore.

Ndërsa ajo ze të dialogojë me dikë, qeni shkëputet e shkon sa te njëra tjetra zonjë. Fut vrullshëm kokën midis kofshëve të secilës dhe ngjesh turirin e nuhat gjithë afsh atje ku s'thuhet. Ndonëse ato e shtyjnë me duar ai vijon vendosmërisht në të tijën.

-Po ky?! E paska mësuar keq bushtra! Pa shih, veshur dhe me firmato si ndonjë VIP!… Qen sa një gomar! Qysh e përballon!?… S'ka faj, është me xhepin plot ajo, prandaj…

-E di, e njoh… I ka punuar ditë e natë dyqani që ka me vete. Mbahet shumë lartë, si të jetë ndonjë heroinë… Po dhe është… As vet nuk mund t'i numëroi dot sesa armiq ka thyer e mundur!… Meriton dekorat të lartë…

-Ashtu është, por mesa duket tani ka gjetur karar me këtë pastor të pacipë…

Habitem sesi mund të dalin të tilla fjalë nga gojë zonjash me sqimë.

-I dëgjon? -i themTolit.

-Po, po… Janë cmira dhe xhelozira femrash. E gojosin ashtu, ngaqë ajo e menaxhon sukseshëm biznesin dhe e ka qenin tepër simpatikë…

Kalojmë në mjedisin tjetër dhe ndjekim konkurrimin e sozieve për Xhuzepe Verdin e Karl Marksin. Mahnitëse! I kanë ringjallur! Sfilata shoqërohet me muzikë dhe pamje nga jeta e veprimtaria krijuese e shoqërore e të dyve

Teksa mendojmë për sikletin e jurisë, surprizohemi që çmimi për filozofin i jepet njërit prej konkuruesëve për kompozitorin, ngaqë ngjanë gjer në përsosmëri me Marksin. Entuziazmi ynë vjen e venitet, se fituesi nuk e pranon kurrsesi çmimin.

-Jo dhe jo, -kundërshton prerë. -S'mundem absolutisht. Unë garova vetëm për Xhuzepe Verdin dhe nuk kam asnjë punë me Karl Marksin.

-Po pse, përse nuk e pranon?!… S'jemi në politikë këtu… Të gjithve na intereson veç përngjasimi fizik, -përpiqet ta bind i habitur kryetari i jurisë.

-Ju lutem, -përsërit, -Në asnjë mënyrë… Kam vuajtur tmerrësisht në burgjet komuniste dhe shkaktari kryesor është pikërisht ai… Ma ndalojnë rreptësisht bindjet, arsyet dhe simpatitë e mia atë çmim, që ka të bëj me një monstër, çifut, antikrisht dhe krijues i doktrinës më gjakatare…

Marrim vesh se është një prej qëndresëtarëve rrebel e shpirtlirë nga Europa Lindore.

Vijojmë të përshkojmë panairin e gjuetisë, i cili me atë mori tendash i ngjan qytezës. Kudo shpërfaqet një kombinim i hatashëm i tregut, reklamës me elementë kulturor e artistik. Kjo e ka nxitur mjaft interesimin e frekuentuesve, kureshtarëve dhe amatorëve të këtij sporti.

Gjen aty llojshmëri veshjesh, çantash, rripash, dylbish, armësh, municionesh… Ke rastin të shijosh gatimet me mish të egër të guzhinës së veçant "Shija e gjuetisë", të marrësh emocione në sallën "Zërat e pyllit", ku interpretohen këngë e ekzekutohen valle gërshetuar me imitimin e zërave dhe koreografisë së zogjve e kafshëve..

Mund të provosh fatin në lloj-lloj llotari, në shënjimin me pushkë sportive e të gjuajtjes me hark dhe në të tjera lojëra interesante. Gjithashtu të pret miqësisht galeria me koleksionin e pasur të fotove të specieve, me pamje të natyrës e skenave të gjuetisë qysh nga prehistoria dhe të gjahtarëve më gjurmëlënës. Në çdo kënd afishohen të balsamosur larmi kafshësh, zogjsh e shpendësh pylli e uji. Të gjitha shiten bashkë me kartolina, manuale, harta të faunës e florës dhe libra për gjuetinë.

Nëse dëshiron të qeshësh apo trishtohesh e ke gati shfaqen komike "Ditë e net gjuetarësh", në të cilën kafshët luajnë rolin e gjuetarëve, kurse njerëzit atë të kafshëve. Njësoi si në teatrin e kukullave.

Që në ekspozicion personazhet -gjuetarë (kafshët) vihen në kërkim të ethshëm të zbulojnë, ndjekin dhe vrasin prenë (njerëzit). Ngrenë prita dinake e kurthe djallëzore dhe e rrethojnë vendin ku fshihet gjahu. Sapo lëviz diçka, menjëherë hapin zjarr të dëndur nga çdo anë.

Njerëzit në rolin e kafshëve bërtasin të tmerruar: "Mos qëlloni, të çmendur! ", "Ndaloni menjëherë zjarrin, kriminelë! "

Gjahtarët-kafshë ndërpresin goditjet dhe nisin të dialogojnë. I mirëkuptojnë e u japin të drejtë që ndihen ashtu të llahtarisur para grykave të vdekjes, sepse e kanë përjetuar e vuajtur vetë. Ju njerëzit, u thonë, asnjëherë s'keni denjuar të dëgjoni klithmat, thirrjet, lutjet e dhimbjet tona. Vetëm sot e kuptuat mësimin e librave të shenjtë: Provoje të keqen njëherë tek vetja, para se t'ja bësh tjetrit.

Kafshët i pyesin plot kërshëri njerëzit të dinë se ç'e kanë tërë atë dëshirë e kënaqësi mizore për të vrarë?! Në përgjigje këta të fundit shtiren të dërmuar nga pendimi e iu kërkojnë dhe atyre t'i hedhin armët.

Të gjorat kafshë, krijesat më të sinqerta, binden e pa e bërë dy i flakin armët për tokë. Njerëzit të gëzuar vrapojnë drejt tyre të festojnë bashkërisht. Por në vend të kësaj, rrëmbejnë armët dhe të trimëruar iu thonë se tani e rifituan lirinë dhe të drejtën për të sunduar, ashtu siç ua ka caktuar i Plotëfuqishmi.

Një pjesë e kafshëve i nënshtrohet skllavërisë, kurse shumica që s'pranon ta varros lirinë merr arratinë në pyje, male e kudo. Njerëzit vazhdojnë t'ju ngrenë prita e leqe dhe t'i gjuajnë.

Në etjen e dalldisë për të vrarë, njëri nga gjuetarët-njerëz, duke e pandehur kolegun për drer e godet për vdekje. Kjo i dëshpëroi jashtzakonisht shumë edhe kafshët. Me pikëllim e lot në sy ato ngushëllojnë armiqtë e tyre dhe marrin pjesë në funeralin e viktimës.

Shfaqja mbyllet me protestën e madhe që provokoi ky incident, për të ndaluar krimet e shfarosjes së gjallesave të egra dhe mbrojtur natyrën.


377 views3 comments

Shkrimet e fundit

fjalaelireloadinggif.gif
bottom of page