LAKJA DEL NË TREG


Resmi Osmani

Tregim

Nga cikli “Koha e çudirave”


Lake Llullaja, i papunë dhe i ngeshëm, po i binte lartë e poshtë këmbësores mbanë rrugës. Duhma e rakisë dhe tymi i qofteve që piqeshin i pështjelluan stomakun. Fyti i ishte tharë si shkarpë për një pikë raki dhe duart i dridheshin, por s’kishte me se. Me paratë e fundit të pensionit kishte blerë ilaçet e tensionit për të shoqen. I tha mendja të hynte në lokal dhe t’ia zinte ndonjë të njohuri, që nga zori do t’i jepte një teke,por nuk e bëri. Nuk donte të thonin se Lakja ishte lapangjoz dhe i binte qylit.Qyteti ishte i vogël dhe gjërat merreshin vesh shpejt. Ishte kohë krize. Kështu thonin dhe kështu duhet të ishte, se kokrrën e lekut duhet ta shihje me dylbi. Lakja psherëtiu. Ju kujtua koha e artë kur me atë të huajin,Mark Daullen, siç e quante ai për lehtësi, u binin lokaleve pash më pash, zdërhalleshin sa bëheshin rrumbull dhe sikush këndonte për qejf të tij. Edhe atëhere rrumpallë e rrokopujë ishte, por rakia derdhej lumë. Tashti s’të jepte kush as ethet e gushtit.

Lakja pa së largu që po vinte Cufe Zavalli. Ecte ngadalë e me trupin drejtë, si të shkuar në hell. Në qafë kishte varur një tabelë kartoni, që i mbulonte gjithë gjoksin. Mbajti këmbët dhe priti sa të soste aty Cufja. Shkronjat e tabelës ishin goxha të mëdha dhe të shkruara me bojë blu. Lakja fshiu sytë që të shihte mirë. “Blej Vota “ shkruhej te tabela.

-Cufe,paske gjetur punë more zuzar dhe s’më ke thënë gjë!

-Për pak kohë,-tha Cufja,- sa të kalojnë zgjedhjet.

-Për cilin i blen votat more sarraf?

-Për vete. I blej lirë dhe i shes shtrenjt dhe nxjerr fitimin tim.

-Luaj more vendit! E ku i gjete ti lekët!

-S’ka nevojë. Blej veresije dhe ua jap lekët kur i shes.

-Pa shiko ç’na qenka! Kush ta shtiu në mendje këtë tregëti?

-E pashë në televizor. Në Tiranë po bëhet nami!

-Po mua, sytë më kanë plasur që nuk e kam parë?

-S’të pjell mendja ty Lake, po se vadite me atë të uruar raki.

-Po kështu sheshit fare?

-Po,në dritë të diellit.

-O dreq! Demek je bërë me para. E po rroftë sebepi! Hajde ta lagim!

-Vetëm një teke dhe thatë, se s’kam vakt për të humbur.

U ulën në lokalin e parë që hasën,në tryezat e vendosura jashtë në këmbsoren e rrugës. Përballë kishin ekranin e madh të televizorit. Harbonte e tërbohej fushata elektorale. Krerët e partive, zëngjirur, me fjalë, duar e këmbë, u kërkonin me patjetër votat gjithë shqiptarëve. Premtime, premtime, premtime! Tollovi e madhe, valëvitje flamurësh, parullash, mizëri njerëzore, sheshet të tejmbushur, të thirrura, vërshëllima, brohoritje, duartrokitje. Ca më pas, në lajme, u duk një gjatovinë,si cironkë e tharë në tym, që fliste nga Brukseli: një zëdhënëse e zëdhënësit të aksh komisioneri të BE, po thoshte se nga Shqipëria priteshin zgjedhje “Të lira,të ndershme e të drejta”.

-Kjo i vuri kapakun, - tha Cufja dhe porositi rakitë. Tabelën e hoqi që të ndihej rehat. Gota e parë pruri të dytën dhe e dyta të tretën. Cufja që s’e mbante pijen e hapi barkun dhe ja rrëfeu shokut gjithë sekretin profesional të asaj tregtie.

Kur u ndanë, Lakja e dinte se ç’kishte për të punuar! “Të lira, të drejta e të ndershme”, kishte thënë zonja nga Evropa, por ajo zonja kishte harruar tregun e lirë që, ashtu siç thoshte shpesh ai Avokati i njohur, ishte kushti dhe mbreti i demokracisë !

Shkoi në shtëpi shend e verë. Gruaja, që e ndjeu së largu erën e pijes, nisi të shante e mallkonte: “Sarahosh, pijanec, qylxhi, lapërdhar” dhe një dyzynë të sharash që vetëm shpirti i saj i plasur i dinte.

-Mos!- i tha Lakja,-Sheqerja ime, për kokë tënde! Mos e prish gojën se kam gjetur punë. Pa më sill rrobet e reja, ato që kam për sebepe.

-Ç’punë zeza, more dordolec, apo do të venë në ndonjë kopësht të trembësh sorrat?

Ai nuk ia vuri veshin. Ishte mësuar. Ajo ashtu e kishte huqin. U rrua dhe u krua për merak. E shoqja e dëgjonte që ai këndonte mbyturazi nën hundë. U vesh e u pispillos. U pa në pasqyrë, i shkeli syrin vetes, e kërcënoi me të qeshur, duke tundur gishtin tregues . Në oborr kishin çelur trandafilat. Kishte parë se kreu i opozitës vinte një trandafil te xhepi i vogël. Nga ngjyrat ai zgjodhi të bardhën e qetë, të sinqertë, paqësore. Bëri yrysh për në pazar.

U kthye te një grafist dhe i tha ti shkruante një tabelë kartoni me fjalët “Shes Vota”.

-U bënë dy.-tha grafisti.- Ka plasur tregëti e madhe. Me ç’ngjyrë i do shkronjat?

Lakja u mendua. Edhe kjo puna e ngjyrave ishte bela më vete. S’dihej si ta merrnin.

-Bëji jeshile, po ama të mëdhaja e të dukshme.

Grafisti e shkroi tabelën. Pastaj i shkoi një lidhëse dhe i tha Lakes të priste sa të thahej.

-Të bëhet puna t’i sjell lekët pasdite, se tani s’më ndodhen?

-Mirë, po mos harrosh.

Lakja, e vari në gjoks tabelën “Shes vota”. Me çap të ngadaltë, trupin drejt, u nis nëpër këmbësore drejt zyrave elektorale të partive. Aty të kënaqeshin sytë: flamurë me të gjitha ngjyrat e ylberit, portretet me buzëqeshje ëngjëllore të kandidatëve dhe shkronjat fillestare të emrave të partive, me ca ndërthurje të çuditshme e që s’ti merrte e shkreta mendje. Tridhjet e gjashtë shkronja të alfabetit për gjashtëdhjet e katër parti, voto: PLSHR, ZKRO…. Dhe deri te YVZ dhe në çdonjerën numri matrikullor në listën e votimit. Valëvitjen e flamurëve dhe buzëqeshjen e kandidatëve, e bënte më tërheqëse muzika e këngës së zgjedhur si hymn nga partitë. Ngjarje e madhe. Hare e madhe. Gëzim i madh, por ama, mendoi Lakja edhe treg i madh dhe shpenzime pa hesap. Bënte kinse sikur nuk shihte as majtas, as djathtas. Ecte i shkujdesur me shikim përpara. Ata kalimtarë rasti që e shihnin, shqyenin sytë, ngërdhesheshin dhe